प्रत्येक श्वास माझा

श — श्रिया,
सखा माझा गं सावळा रूप भुलवी मनाला गाणी त्याची माझ्या गळां जीव तयाठायीच गुंतला. आभाळाचा रंग निळा भासे त्याचीच गं तनू भाळी केशरी तो टिळा हा उगवता सूर्य जणू. पाखरांची किलबिलाट मंद धुंद गं हि हवा येई जागवाया मला संगे नादमधूर तो पावा. मी माझेपण अर्पिले हृदयसख्याच्या चरणी लाभला जिवाला विसावा त्याच्या पावन शरणी. होऊ कशी मी उतराई सार्थ केले या जीवना हा प्रत्येक श्वास माझा त्याच्याकडून उसना....
1958 वाचन
💬 प्रतिसाद (12)
स
संजय क्षीरसागर Mon, 02/11/2013 - 07:31 नवीन
यात संशय नाही!
अ
अधिराज Mon, 02/11/2013 - 11:47 नवीन
आहाहा!! खुपच सुंदर आहे हि कविता. कृष्णावरच रचली आहे ना?
म
मिसळलेला काव्यप्रेमी Mon, 02/11/2013 - 14:13 नवीन
क्या बात है!!
होऊ कशी मी उतराई सार्थ केले या जीवना हा प्रत्येक श्वास माझा त्याच्याकडून उसना
सुंदर रचना.
श
शुचि Mon, 02/11/2013 - 14:23 नवीन
असेच म्हणते.
↩ प्रतिसाद: मिसळलेला काव्यप्रेमी
क
कवितानागेश Mon, 02/11/2013 - 18:22 नवीन
चांगले लिहिताय. :)
↩ प्रतिसाद: शुचि
आ
आनन्दिता Mon, 02/11/2013 - 15:33 नवीन
खुप आवडली!!!
स
सस्नेह Mon, 02/11/2013 - 16:33 नवीन
साठ सत्तरच्या दशकातल्या कवितेची आठवण करून देणारी..
स
स्पंदना Tue, 02/12/2013 - 01:15 नवीन
खरच छान लिहिली अहे कविता.
श
श्रिया Tue, 02/12/2013 - 14:49 नवीन
प्रतिसादांबद्दल सर्वांचे खूप खूप आभार!
प
पैसा Tue, 02/12/2013 - 14:57 नवीन
साधी सुरेख रचना.
फ
फिझा गुरुवार, 02/14/2013 - 00:27 नवीन
आवदलि कविता!!
फ
फिझा गुरुवार, 02/14/2013 - 00:27 नवीन
आवदलि कविता!!