शिकवण
किनारा स्तब्ध
मीही स्तब्ध !
अजस्त्र लाटा
लाटामागून लाटा
मोठ्या लाटेत लाट लहान
लहान लाटेत तिच्याहून लहान....
शेवट एकच ,
मोठी कोणती अन् लहान कोणती
कोण करू शकणार गणती ?
रुबाबदार लाट फेसाळणारी
येतात परततात विचारलहरी -
एकच शिकवण मिळते मनाला
तू दिसणार नाहीस नंतर कुणाला !
क्षणभंगुर अस्तित्व होईल पारखे
जगून घे छानसे मनासारखे !
.
💬 प्रतिसाद
(2)
म
मिसळलेला काव्यप्रेमी
गुरुवार, 02/28/2013 - 06:18
नवीन
छान विचार. आवडली.
- Log in or register to post comments
श
शुचि
गुरुवार, 02/28/2013 - 20:06
नवीन
असेच म्हणते.
- Log in or register to post comments