शिर्षक वाचुन लेख उघडावा की नाही असा प्रश्न पडला राव.
नाही काय आहे, हल्ली अश्या चर्चा उघडपणे करण याला प्रगतीशील म्हंटल जात ना?
म्हणजे लैगिकता, त्यात आणि वर ती स्त्रीयांची लगेच पब्लिक खेचल जाव अशी अपेक्षा असते.
आता माझ मत विचाराल तर मी म्हणेन एक पायरी पुढे प्रगती करा, अन मातृत्वावर अथवा पितृत्वावर चर्चा करा. तसाही योग्य मातापित्यांनी समाजाला फरक पडेल, नुसत्या असल्या चर्चांनी समाजाला काय फायदा?
आता मूळ लेखाकडे वळु.
मश्तु लिहिल आहे. आमच विदेशी चिरंजीव भारतात आल्यावर टॅ टॅ वाजणार्या या भोंग्यांवर लय म्हणजे लय खुष होते. आता त्या जर्मनाला त्याची चव काय?
भोंग्यामागे बसलो होतो. पुढे तीन तरुण रस्त्यामधोमध चालत होते. मनांत म्हटलं, बिचार्यांना उगाच आपल्या गाडीचा माज का दाखवा ? शिवाय मला कसलीच घाई नव्हती. मी त्यांच्या चालण्याच्या वेगाशी माझा वेग अॅडजस्ट केला. साधारण अर्ध्या मिनिटाने
तिघंही दचकून बाजूला झाले.(गाडी टच झाली नव्हती) एकाने काचेवर टकटक केले. काच खाली केली. 'ओ, येवढे शिकलेले वाटता,
साधा भोंगा वाजवायचे कळत नाही? "
(ह्यात माझी गाडी किती सायलेंट आहे हे सांगायचा प्रयत्न नाही, हल्लीच्या सगळ्याच तशा असतात)
-- तिरशिंगराव भोंगाघाणे
ही भोंगा वाजवणारी माझ्या लयं म्हणजी लयं डोक्यात जातात.
समोर सिग्नल लागला आहे तो "लाल" आहे तरी काही लोक सारखे पीप्प पीप्प चालुच असतात...
ट्रॅफिक जाम आहे बराच वेळ वाहने एकाच जागी उभी आहेत,काही वाहनांनी त्यांचे इंधन वाचवण्यासाठी इंजिन बंद केलेले आहे,तरी काही मंडळींचे पीप्प पीप्प चालुच असते...
मध्यंतरी प्रवास करतान एक स्कुटी चालवणारा इसम रोज त्याच वेळी माझ्या मागे असायचा... जरा क्षण झाला नाय की याचं पीप्प पीप्प चालु ! माझी जाम सटकायची (मग मनात उगाच शांत गदाधारी भीम शांत असे स्वतःच स्वतःला समजवायचो !)परत परत त्याचे पीप्प पीप्प चालुच ( परत मी मनात मायला या बैलाला काय घाई झाली आहे ? काय मंगळावर पोहचायची घाई झाली आहे काय ?) परत (शांत गदाधारी भीम शांत असे स्वतःच स्वतःला समजले) परत पीप्प पीप्प ! (परत मी मनात च्यायची कटकट... काय मचमच आहे ? उद्या दिसला ना असाच तर टायरची हवाच काढुन टाकीन बघ.) परत पीप्प पीप्प... सिग्नल सुटला एकदाचा आणि मी पण त्या पीप्प पीप्प मधुन !
मी चालत वा चालवत असताना मागच्या बाहनाने त्याचा कर्कश्य हॉर्न माझ्यावर लादला तर जी तिडीक जाते डोक्यात म्हणून सांगू ! तिथल्या तिथ्थेच... असो.
त्याहून जास्त राग तेंव्हा येतो जेंव्हा आपलं आपल्याला सांभाळत चालणा-या आजी आजोबांच्या मागे जाऊन पैशाने माजलेली भिक्कारचोट मंडळी हॉर्नचा ठणाणा करतात. बाकी लोकं अरे ला कारे करतील, पण इथे एखाद्याचा खेळ खलास होऊ शकतो एवढं समजण्याचीही अक्कल उरलेली नसते त्यांना. एक राज्यव्यापी जन-अभियान काढायला हवं... वाजवेल त्याला वाजवू किंवा तत्सम नावाने...
गाडी रॅश चालवत कर्कश्य हॉर्न वाजवला की सण्ण्ण्ण्ण.......
असो.....
छान लिहिलंय.... आवडलं. सही.
इथे मस्कतात (किंवा तसेही सर्व आखातात) गाडीचा भोंगा वाजवण्याची तेवढी गरज भासत नाही. त्या मुळे भोंगा वाजवण्याची सवयच नव्हती. भारतात जेंव्हा वाहन चालविण्याच्या परवान्यासाठी वाहन प्रशिक्षण संस्थेत (ड्रायव्हिंग स्कुल) नांव नोदविले आणि सराव सुरु केला तेंव्हा मी भोंगा वाजवायचो नाही. तेंव्हा प्रशिक्षक वैतागुन म्हणायचा, ' अहो! हॉर्न वाजवा. इथे पुण्यातली माणसं गाडी पाहिली तरी हॉर्न वाजल्याशिवाय बाजूला होणार नाहीत आणि जेंव्हा तुम्ही हॉर्न वाजवाल तेंव्हाही 'काय मेली कटकट आहे, रस्त्यात चालूही देत नाहीत' असा जळजळीत दृष्टीक्षेप टाकून, तुमच्यावर उपकार केल्यासारखी सावकाssssश बाजूला होतील.' पुढे तसा अनुभव अनेकदा घेतला.
आपल्या प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद ! मुळात मला या भोंग्यांचा प्रचंड राग येतो बघा. आपल्या घाईमुळे आपण किती लोकाना त्रास देतोय हे ह्या येड्याना समजतच नाही.
स्नेहांकिता - ताय, तो बदल केलाय। आता तरी लेख वाचा ब्बा
वेल्लाभट - काढा राव एकदा मंडळ, आम्ही हजेरी लावतोच.
कोमल - मी इथे वाहनचालकाच्या प्रतिक्रियेतुन बोलतोय. रस्त्यावरील ईतर लोक मदतीला धावतात आणि बळजबरी करतात म्हणून फक्त जखमिंना दवाखान्यात नेतात ही लोक. मागे तर असेच जखमीला रस्त्याच्या कडेला टाकल्याचा किस्सा आला होता न्युजमधे. असो, अर्थात प्रत्येकाला वेगवेगळे अनुभव येतात
आपल्या प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद ! मुळात मला या भोंग्यांचा प्रचंड राग येतो बघा. आपल्या घाईमुळे आपण किती लोकाना त्रास देतोय हे ह्या येड्याना समजतच नाही.
स्नेहांकिता - ताय, तो बदल केलाय। आता तरी लेख वाचा ब्बा
वेल्लाभट - काढा राव एकदा मंडळ, आम्ही हजेरी लावतोच.
कोमल - मी इथे वाहनचालकाच्या प्रतिक्रियेतुन बोलतोय. रस्त्यावरील ईतर लोक मदतीला धावतात आणि बळजबरी करतात म्हणून फक्त जखमिंना दवाखान्यात नेतात ही लोक. मागे तर असेच जखमीला रस्त्याच्या कडेला टाकल्याचा किस्सा आला होता न्युजमधे. असो, अर्थात प्रत्येकाला वेगवेगळे अनुभव येतात
प्रतिक्रिया
वा
ओह, मला वाटलं भारतीयांच्या
+१
मस्त
स्वागत..
मस्त!
शिर्षक वाचुन लेख उघडावा की
आरारा !
मस्त लिहिलंय
झकास
अध्याय शेवटचा
मिपावर स्वागत...
*****
नारायण सुर्वे का हो?
पिपिप्प.. पों पों..
छान खुसखुशीत आवडले
खत्र्या लिवलंय.
लेख आवडला...
तिडीक
शौक नाही गरज.
धन्यवाद..
धन्यवाद..