....तसं नाहीये

म — मिसळलेला काव्यप्रेमी, Tue, 06/25/2013 - 20:38

समुद्राच्या अंगी आवेग भिनायला भरतीची जोड लागते . संध्येला कातर व्हायला सूर्यास्ताची वेळ लागते . चातकाच्या आतुरतेला वसंताची ओढ लागते . पाण्याला नितळ व्हायला स्वच्छ सूर्यप्रकाश लागतो . मातीला गंधाळायला पहिल्या पावसाची सर लागते . प्राजक्त ओघळायला पहाटेची साथ लागते . मोगर्‍याला गजरा व्हायला धाग्याची गाठ लागते . मऊ साय धरायला दुधाला धग लागते . साध्या पाण्याचे थंडगार तुषार व्हायला कड्यावरुन कोसळावे लागते . हवेला कुंद व्हायला धुक्याची हाक लागते . इतकचं काय, चंद्र उठून दिसायलासुद्धा रात्रीचे आंगण अन् चांदण्यांचे कोंदण लागते . पण तुझं तसं नाहीये गं तुझं... तसं नाहीये |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (२८/०५/२०१३)

6231 वाचन

💬 प्रतिसाद (24)

अ

अभ्या.. Tue, 06/25/2013 - 21:19 नवीन

ओह्हो. सिंप्ली ग्रेट रे. आम्हाला प्रतिसाद द्यायला पण शब्द हुडकावे लागतात. तुझं तसं नाहीय्ये रे मिका.

स

स्पंदना Wed, 06/26/2013 - 02:10 नवीन

पाण्याला नितळ व्हायला स्वच्छ सूर्यप्रकाश लागतो

पाण्याला नितळ व्हायला किरणांची झालर लागते कविता अन कल्पना दोन्ही आवडल.

आ

आतिवास Wed, 06/26/2013 - 06:32 नवीन

+१ किंवा - पाण्याला नितळ व्हायला प्रकाशाची उब लागते कविता आवडली.

↩ प्रतिसाद: स्पंदना

च

चाणक्य Wed, 06/26/2013 - 05:12 नवीन

शेवटच्या दोन ओळी....... क्या बात हैं...

र

रुमानी Wed, 06/26/2013 - 06:00 नवीन

तुमच बरं आहे पण हे ....!

ग

गवि Wed, 06/26/2013 - 07:13 नवीन

कविता बनवायला उपमांची प्लेट लागते.. कडवी बांधायला यमकांची जुडी लागते.. पण तुझं तसं नाहीये रे मिका.. तुझं तसं नाहीये. .......... कविता ठीक. शेवटच्या दोन ओळीत सगळा जीव आहे, बाकीची जुळणी उत्स्फूर्त नाही. तू फार वरचं स्टँडर्ड सेट करुन ठेवलं आहेस, तेव्हा चूक तुझीच.

प

पैसा गुरुवार, 06/27/2013 - 14:42 नवीन

शेवटच्या २ ओळींसाठी बाकी रचना केल्यासारखे वाटले. म्हणजे काय, ही रचना वाटली. उत्स्फूर्त आविष्कार नाही वाटला नेहमीसारखा. तरी ठीक. उन्नीस-बीस चालतंय कधी मधी! :)

↩ प्रतिसाद: गवि

michmadhura Wed, 06/26/2013 - 07:32 नवीन

खूप आवडली.

भ

भावना कल्लोळ Wed, 06/26/2013 - 12:13 नवीन

मला हि

क

कोमल Wed, 06/26/2013 - 12:42 नवीन

मस्तच मिका.. क्या बात है... खुपच छान.. अतिशय आवड्या..

क

किसन शिंदे Wed, 06/26/2013 - 13:15 नवीन

गविंशी सहमत!! शेवटच्या दोन ओळीच अख्खी कविता खाऊन टाकतात.