रागावणे – समजावणे

........................१............................. रागवलेली ती, समजूत काढणारा मी रागवलेला मी, समजूत काढणारी ती या दोन विरुद्ध गोष्टी आहेत . ती रागावली कि तिची समजूत काढणे सोपे आहे ते जमते आजकाल मला पण तिच्यावर रागावून ती समजूत काढत असतांना रागावलेलेच राहणे फार अवघड असते ते अजूनही जमलेले नाही मला . कसं असतं ना, समजूत काढणारा नेहमीच समजूतदार असतोच असे काही नाही पण सांगणार कोणाला? ........................२............................. रागावलेली ती लगेच लक्षात येते रागावलेला मी तिला कळतोच असे नाही कां कळूनही वळत नाही? . आपल्या माणसावर रागावणे हा आपला हक्क जरूर आहे . पण आपलं माणूस आपल्यावर रागावले आहे हे कळायला तर हवे ना? नेमकी इथेच गडबड होते ........................३............................. रागवायला काही कारण लागतेच असे नाही पण समजूत काढायला एकच कारण पुरते . "ती रागावली आहे" ........................४............................. बर्‍याच वेळा माझी समजूत असायची मी तिची समजूत काढली आहे . हो, पण बर्‍याच वेळा ........................५............................. मी तिची समजूत काढतो तेव्हा मी खूप बोलतो अगदी मनापासून बोलतो मन लावून ती ऐकते देखिल . ती समजूत काढते तेव्हा फक्त एकदा मनापासून डोळ्याला डोळा भिडवून डोळ्यांनीच सग्गळं सांगून टाकते . मग मी पत्करतो त्याला म्हणतात, "संपूर्ण शरणागती" |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (कधीतरी असंच सुचलेलं)