अपर्णा ताई , वर वर्णन केलेल्या घटनेच्या महिन्याभराच्या आत माझा मित्र रात्रपाळीवर असताना एक स्त्री आपल्या मुलीला घेऊन आली कि तिच्या पोटात दुखत आहे तिचे कागदपत्र बनवेपर्यंत ती गायब झाली आणि तेवढ्यात आमच्या रुग्णालयातील आया ला रडण्याचा आवाज आला म्हणून ती बाजूच्या बाथरूम मध्ये गेली तेंव्हा तेथे एक नवजात बालक रडत असलेले दिसले. तिने ते उचलून आणले तोवर या मायलेकी तेथून पोबारा करण्याच्या बेतात होत्या. केवळ ती मुलगी ओली बाळंतीण होती म्हणून जोरात चालू शकत नव्हती. त्यांना बोलावले तर त्या यायला तयार नव्हत्या. शेवटी पोलिसात देऊ अशी धमकी दिल्यावर त्या थांबल्या. त्यांना रुग्णालयात का आलात विचारले तर म्हणाल्या जर काही अघटीत घडले असते किंवा गुंतागुंत झाली असती तर रुग्णालयात पुढचा इलाज झाला असता. पण कोपर्यातल्या एका बायकांच्या बाथरूम मध्ये सुरळीत प्रसूती झाल्यावर त्यानी मुल सोडून पळून जाण्याचा विचार केला होता. मूल रुग्णालयात असल्याने मुलाची पुढची काळजी आपोआप घेतली गेली असती. अशा परिस्थितीत जाऊ नका सांगितले तरी त्या ऐकायला तयार नव्हत्या.(भरती झाल्या असत्या तर कदाचित नौदलात सर्वाना कळेल अशी भीती असावी) शेवटी भरती व्हायला नकार देऊन वैद्यकीय सल्ल्याविरुद्ध त्या दोघी त्या मुलाला घेऊन गेल्या.पुढे त्या बालकाचे काय झाले हे देवास ठाऊक. बर्याच वेळा रुग्णालयांना हा अनुभव येतो. मूल नको असेल तरी ते चांगल्या हाती पडावे अशी त्या असहाय्य आईची इच्छा असते.

एकदम फिल्मी वाटणारी सत्यकथा कोणती अपर्णा तैंची कि डॉक्टर साहेबांची

आधी फिर्याद कोण करणार हा प्रश्न येतो. जर हॉस्पिटलने फिर्याद करायची म्हंटली तर एक तर हॉस्पिटलची बदनामी (कशासाठी? देव जाणे पण कोणालाही नाव पेपरात यायला नको असत ) वर आणि पोलीसांचा एक वेगळाच ससेमिरा. भारतात तुम्ही चांगल्या कारणासाठी सुद्धा कायद्याकडे जाऊ शकत नाही. तुम्हाला त्रासच होतो. निदान अस मला माझे नातेवाईक तरी सांगतात .

Thanks Maa हा चित्रपट बघा तुम्हांला कल्पना येईल की बाळाला नाकारण्याचं एक कारण काय असू शकतं..