जाग
जाग
उसळती काळोखाच्या बहु लाटा अंबरात
किनार शुभ्र रुपेरी खुलते कृष्णमेघात ॥
तम गर्द दाटलेले काजळी दशदिशात ॥
शुक्र चांदणी एकली लखलखे निमिषात ॥
रजनी विसावलेली धरेवरी शांत शांत
चाहूल असे तिजला हलके येई प्रभात ॥
मधुगंधी गार वारा वाहतो शीळ घालीत
डोलतात वृक्षवेली अंगांग भिजे दवात ॥
गवताच्या सान पाती लवलवती तालात
फुले फुले उमलुनी बहरला आसमंत ॥
उडती गाती ते पक्षी विहरती आनंदात
जागी होत वसुंधरा नाहतसे सोन्यात ॥
-- मनीषा
💬 प्रतिसाद
(7)
प
पैसा
Fri, 11/01/2013 - 16:51
नवीन
अगदी चित्रदर्शी कविता!
- Log in or register to post comments
प
प्रभाकर पेठकर
Sat, 11/02/2013 - 05:24
नवीन
सुंदर काव्यात्म पहाटवर्णन. पहाटेची प्रसन्नता अंगांग रोमांचित करणारी आहे.
- Log in or register to post comments
व
वेल्लाभट
Sun, 11/03/2013 - 04:51
नवीन
पहाटेचं सुरेख वर्णन ! वा
- Log in or register to post comments
य
यशोधरा
Sun, 11/03/2013 - 07:57
नवीन
चित्रदर्शी कविता अतिशय आवडली!
- Log in or register to post comments
इ
इन्दुसुता
Wed, 11/06/2013 - 02:04
नवीन
छान आहे कविता
- Log in or register to post comments
अ
अनन्न्या
Wed, 11/06/2013 - 13:49
नवीन
प्रसन्न पहाट समोर उभी राहिली.
- Log in or register to post comments
स
स्पंदना
Mon, 11/11/2013 - 00:19
नवीन
मस्त..!!
- Log in or register to post comments