कृतज्ञता.....गुरुपौर्णि,एनिमित्त लिहिलेला एक लेख

सुंदर आहे लेखन...!

छान आहे लिखाण !!

हस्ताक्षरात असल्याने जास्त आवडला....

-- ऍनयू उर्फ बैल
~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

मूळ लेखाची सत्यप्रत आणि लेखकची एकूणच जिज्ञासा लक्षणीय आहे....
असेच चालू ठेवा....

आपल्या..चान्गल्या भाग्याची अपे़क्षा करते...

कडून,
बाजीरावाची मस्तानी.

(मीच लय भारी...)

उदय, किती छान लिहिले आहेस? अप्रतिम. तुझ्या लेखातल्या बहुतेक सर्व व्यक्ति मला चांगल्या आणि जवळून माहिती असल्याने अजून वाचनिय झाला लेख. आपल्या त्या वेळच्या गोरेगावात खरोखर वातावरण किती वेगळे होते ना? काही फारच थोर थोर मंडळी अगदी साधेपणाने वावरताना बघितली आहेत. हॅट्स ऑफ...

((बहुतेक) सरवटे मावशींचा शेजारी) बिपिन.

तुम्ही खुप छान आणी भावस्पर्शी झाले आहे.
तुमच्या आईची आणि तुमची जीद्द ही वाखणण्याजोगी आहे.
:)

वा मस्त
गुरुपौर्णिमेनिमित्त लिहीलेला लेख आवडला . आपल्याला घडवण्यात ज्यांचा हातभार लागला आहे त्यांचे यानिमित्याने स्मरण करणे अत्यंत स्तुत्य.
आज ऑफीस मधे बसुन अरामात एक्स्पोर्ट मार्केटिंग चे काम करत असताना
आठवतात ते उमेदीच्या काळात केलेले मार्केटिंग. यातुन मिळणारे अनुभव ही आपल्याला खुप काही शिकवुन जातात.
दारावर विक्रिसाठी येणारे सेल्समन, लोकल मधे माल विकणारी मुले , त्यांच्यातील चिकाटी, नकार पचवण्याची ताकत, जिद्द हे गुण शिकण्यासारखे.

अमोल
--------------------------------------------------
गुरुने दिला ज्ञानरुपी वसा, आम्ही चालवू हा पुढे वारसा !!
भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

उदय..ह्या सगळ्या मदत करणार्‍यांची आठवण ठेवणे आणि त्यांचे स्मरण करणे हा खरच सुंदर उपक्रम
तुमच्या आईची आणि तुमची जीद्द ही वाखणण्याजोगी आहे.

हेच म्हणते...
"The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

काही जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. सप्रे नावाच्या एक बाई पुरणपोळ्या करत असे आठवते परंतु पुढले काही आठवत नाही. हेमंत लेले हे नाव ऐकल्यासारखे वाटते पण नेमके आठवत नाही. नाईकवाडीतल्या केतकरसरांबद्दलही ऐकले आहे. प. बा. सामंत आणि कुसुमताईंबद्दल पुढे काही सांगायलाच नको.

असो, लेख अतिशय आवडला. आपल्या मातोश्रींची धूसर मूर्ती डोळ्यासमोर येते आहे, पण चेहरा नेमका आठवत नाही. त्याहीपेक्षा त्यांच्या पुरणपोळ्या आठवतात. माझ्या आईने कधी घेतल्या नसाव्यात परंतु गोरेगावात इतरांच्या घरी काही कार्यक्रमांना, सणासुदीला खाल्लेल्या आठवतात.

छान आणि मनापासून लिहिलं आहे.

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णु: गुरुर्देवो महेश्वरा|
गुरु: साक्षात् परब्रह्म तस्मै श्री गुरुवे नम:||

मनस्वी
* केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

खुप छान लिहिले आहे...तुमच्या आणी आईच्या जिद्दिला माझा सलाम..

जिथे कमी तिथे आम्ही ..:)

सुंदर लिहलय उदयराव, आवडले.

अगदी मनापासून लेखन करता. असं वाटतं की, हा लेख नसून आपण समोर बसून सांगताहात. छान ... आवडला लेख. आपल्याला गुरूस्थानी असणार्‍यांच्या चरणी माझाही नमस्कार.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/