समुद्र......!!

समुद्र......!! किनाऱ्यावर भेटतात सगळे जरी … तुझा एकटेपणा कुणा दिसला का कधी आकाशाचा रंग लेऊन घेतोस तुझा रंग कधी पहिला का कुणी हसतोस फक्त लाटांमध्ये ..... तू रडतोस खोल आत कुठेतरी ………. ! रोज तसाच दिसतोस तू ,… अथांग… प्रत्येक एकट्याला अरे , तुझाच संग …. तुझ्या लाटांबरोबर ओठावरचे हसू … तुझ्या क्षितीजाबरोबर डोळ्यातले आसू …. पायाखालून निसटलेल्या रेतीचा आधार शेवटी … हसतोस फक्त लाटांमध्ये …तू , रडतोस खोल आत कुठेतरी ………. रोज नव्याने जगतोस तू ,… एकटा सूर्याचा दाह झेलतो तू असा .... जणू चंद्राच्या चांदण्यांचा सडा , तुझ्या मिलनाला …सगळेच पारखे…... तूझ्या किनाऱ्यावरले घरकुलही पोरके .... म्हणूनच का ....... हसतोस फक्त लाटांमध्ये …तू , रडतोस खोल आत कुठेतरी ………. खळाळणारा तू… पण किती अबोल तुझी भाषा , वेड्यावाकड्या पाण्यातही दाखवतोस सरळ रेषा … देतोस हिम्मत कधी, तर कधी धैर्य… पाहून कुणाचा उसासा … कधी साथ कुणा तुझी … तर कधी दिलासा … अरे ! मरणालाही तू देतोस जगण्याची आशा …। तुझं सगळं तुझ्यापाशी , आमचंही सग्गळं तुझ्यापाशी कारण …… हसतोस फक्त लाटांमध्ये …तू , रडतोस खोल आत कुठेतरी ………. -----फिझा.