रसिका
गुंतती खुणा गाठती रेशमी धागे
हृदयात रुधिर रसिकाचे जेंव्हा जागे
चांदणे टिपुर आवसेचे निर्मळ अवघे
चंद्रास न माहित पण; ते पडद्यामागे
श्वासांचे प्राक्तन; सुखवी प्रेम नि माया
चिरतरुण ठेवते अभिलाषा; मन-काया
जन्मास सोबती गोत; खेळ खेळाया
शोधण्या किनारा लाट हवी उसवाया
प्रेरणा कामना उचंबळाचे कारण
ऋतु गंध रंग रस चैतन्याचे सारण
अभिसरण नसे ते; रुक्ष पोरके अंगण
दशदिशा चराचर अस्वादास्तव आंदण
………………… अज्ञात
💬 प्रतिसाद
(4)
आ
आयुर्हित
गुरुवार, 01/30/2014 - 08:19
नवीन
"श्वासांचे प्राक्तन; सुखवी प्रेम नि माया
चिरतरुण ठेवते अभिलाषा; मन-काया"
व्वा, क्या बात है! जबरदस्त विचार !
कवितेत किती सहजपणे सुखी जीवनाचा व दीर्घायुषाचा मूळमंत्र सांगितला आहे.
धनयवाद
एक शंका: चंद्राच्या प्रकाशाला चांदणे म्हणतात कि चांदण्यांच्या प्रकाशाला?
- Log in or register to post comments
अ
अज्ञातकुल
Fri, 01/31/2014 - 06:21
नवीन
चन्द्राची "आभा" चांदण्यांचा प्रकाश म्हणजे "चांदणे". "चंद्राचे चांदणे" म्हणजे "चंद्राच्या सख्या चांदण्या". आमावसेला चंद्राची आभा नसते म्हणून चंदणे "टिपूर" दिसते. हे माझे निरीक्षण आणि त्यावरून तयार झालेले मत. :) प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक आभार..
- Log in or register to post comments
म
मदनबाण
Fri, 01/31/2014 - 01:48
नवीन
मस्त...
- Log in or register to post comments
अ
अत्रुप्त आत्मा
Fri, 01/31/2014 - 07:16
नवीन
झक्कास!
- Log in or register to post comments