रानपाखरं.......!
बांधलं मचाण
वर गाण्यात गळा,
मधुरता मंधी
दुमला शेतमळा !!
येऊन चोर
जोंधळ्यात दडं,
शिवार टिपीत
चाललीत पुढं !!
भिरभिरली गोफण
सुटला दगड,
चोर जोंधळ्यात
त्येनं केलं उघड !!
का म्हून सतावता
सुखानं जगू द्यावं,
किती सोसलं पिकासाठी
तुम्हा ते नाय ठावं !!
घरी तान्हं ठिवून
आलिया राखणीला,
सोनं ठिवलं तरच
वरीसभर पीठ भाकरीला !!
- साजीद यासीन पठाण
दह्यारी
(पलूस, सांगली, महाराष्ट्र)
💬 प्रतिसाद
(7)
आ
आयुर्हित
Tue, 01/28/2014 - 11:16
नवीन
उत्कष्ट वर्णन केले आहे प्रथेचे! पण त्याच बरोबर आईच्या मनात दडलेली व्यथाही उत्तम रीतीने मांडली आहे.
छान आहे कविता! आवडली.
धन्यवाद
- Log in or register to post comments
म
म्हैस
Tue, 01/28/2014 - 11:51
नवीन
चान . पण चोर शेतात कशाला शिरलेत ? लपायला का ?
- Log in or register to post comments
आ
आयुर्हित
Tue, 01/28/2014 - 14:16
नवीन
दाणे टिपायला आलेल्या पाखरांना चोर म्हटले आहे, ज्यांना उडवायला ती गोफण चालवत आहे.
- Log in or register to post comments
ब
बॅटमॅन
Tue, 01/28/2014 - 16:30
नवीन
मस्त!
अन साजिदभौ तुम्ही पलूसचे हे ठौक नव्हतं. सहीच!
(मिरजकर) बॅटमॅन.
- Log in or register to post comments
P
psajid
Wed, 01/29/2014 - 10:06
नवीन
दाणे टिपायला आलेल्या पाखरांना चोर म्हटले आहे, ज्यांना उडवायला ती गोफण चालवत आहे. - आयुर्हित
बरोबर !
साजिदभौ तुम्ही पलूसचे - (मिरजकर) बॅटमॅन.)
होय पलूस तालुक्यातील दह्यारी हे माझं गाव !
अभिप्रायासाठी धन्यवाद !
- Log in or register to post comments
म
म्हैस
Wed, 01/29/2014 - 13:35
नवीन
ओह्ह. मस्त.
- Log in or register to post comments
व
विवेकपटाईत
Wed, 01/29/2014 - 14:09
नवीन
पाखराची आई ही दाण्यांच्या शोधात शेतात आली. तिचे पिल्लू कधी न येणाऱ्या आई साठी वाट बघत असेल....
एकाच्या जगण्या साठी, दुसर्याला मरण. संसार म्हणत्यात ते हेच.....
- Log in or register to post comments