पुराणातली वांगी

१८ विश्वे दारिद्र्य हाही एक चुकीचा वाक्प्रचार आहे. त्याऐवजी ते १८ विसे दारिद्र्य असे पाहिजे. १८ विसे = ३६० दिवस. म्हणजे १२ महिने दारिद्र्य. थोडक्यात अखंड दारिद्र्य.

"भजनाला आठ अन् जेवणाला साठ" अर्थ समजेलच की

गणपतीच्या आरतीत काही लोकं 'संकष्टी पावावे, निर्वाणी रक्षावे' असे म्हणतात, तर काही 'संकटी पावावे, निर्वाणी रक्षावे' असे म्हणतात, नक्की कोणते बरोबर, ते मला आजही माहित नाही.

मी नै त्यातली अन कडी लावा आतली दरवाजा उघडा आणि न्हाणीला बोळा मी बा‌ई संतीण माझ्या मागे दोन तीन अंगाले सुटली खाज, हाताले नाही लाज अंधारात केले पण उजेडात आले आपली ठेवायची झाकून अऩ दुसऱ्याची पहायची वाकून. जिकडे सु‌ई तिकडे दोरा. धु म्हटले की धुवायचे लोंबतय काय ते नाही विचारायचे माकड म्हणतं माझीच लाल हे वाकप्रचार नेहमी कानावर येत असतात. पण काहीकेल्या अर्थबोध होत नाही. या धाग्या निम्मीत्त जाणकार यावर प्रकाश टाकतील का? पैजारबुवा,

मिसळपाववर याच आशयावर आधी झालेली समांतर चर्चा ह्या धाग्यावर.

चारुदत्त आफळ्यांची किर्तनं ऐका बराचं खुलासा होईल. @बॅटमॅन तोबरा आणि संकष्टी का संकटी वर आफळेबुवांचं एक आख्यान आहे. सावरकरचरित्र सांगताना ह्या विषयावर त्यांनी सांगीतल्याचं आठवतय. (आफळे बुवांचा पंखा) अनिरुद्ध

प्रतिसादांबद्दल आभार आणि हो, शिद, आपण दिलेला दुवा उपयुक्त आहे. धन्यवाद.