भेळपुरीच्या गाड्या

साक्षात गुरुवर्यांची समाधी भंग केलिस .. भोग आता फळे !! >>महान तुम्ही कवी घाटीचे अन तुमची कविता भारी >>प्रदार्पणातच तुम्ही खिलवली 'विडंबनाची भेळपुरी' :) (रंगाशेठ श्टाईल स्वगतः आता गुरुवर्य समाधीत परत नाय गेले तर तुला कोण विचारणार टुकारा ?)

केसुशेठ, पुनरागमन समजायचे काय? म्हणजे आता मजा येणार की.... आनंदयात्री साहेब, गुरूवर्यांची समाधी भंग करायला मेनकेलाच यावे लागेले होते... ते काय एखाद्या गल्लीतल्या छबी बाबी ला जमले असते काय? भटाची महती मान्यच करावी लागेल, कसें? :) बिपिन.

मज्जा आली! कविता माझी तू हलकी घे, आहे जरा ती यथातथा मला तर अजिबातच यथातथा वाटली नाही ... आणि हे यथातथा तर उत्तम काय बरं असतं? :?

मोठे मोठे खेळाडू निवृत्तीतून बाहेर आल्यानंतर त्यांच्या चाहत्यांना जो आनंद होतो तो झाला आहे :-) केसु आणि अअ : एकाइतकाच दुसरा प्रिय. एकाला आवाज मिळवून देण्याकरता दुसर्‍याला झाकण्याची गरज नाही :-) वेल्कम ब्याक !

वा, ह्या गाडीवरची भेळपुरीही टेस्टी बरं का.. स्वाती

नसो विडंबन असो कविता देण्या उत्तर कवनात बघुनि काव्य हे 'केसुशेठचे' हर्ष माइना हृदयात चतुरंग

पुन्हा एकवार केसु.... जबरदस्त.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

घाटावरच्या भटांचे श्राध्द जाहले सुरु.. श्राध्दासाठी चक्क प्रकटले ई-डंबन गुरु... श्राध्दासाठी पहा जमले..कुठुन कुठुन कावळे.. मागुन पुढुन वरुन खालुन सगळे त्यांना शिवले.. भटांना मिळता मुक्ती घाटावरी.. कावळ्यांनी ओरपली..मनसोक्त भेळपुरी.. कावळे नव्हतेच मुळी..ते बगळे सारे साले... विडंबनाच्या रुपाआडुन काक बनुनि आले... घाटावरच्या भटांचा आता आत्मा लटकला.. मिपावरती कविता होऊन पहा इथे प्रकटला... ... जय विडंबन.... .......... बेचवसुमार...

केशवसुमार भाऊ, कदापी रिटायर होऊ नका! तुम्ही रिटायर झाल्याचे पाहून ईतके विडंबनकार मैदानात उतरले की मि.पा. चे मुखपृष्ठ विडंबनांनीच भरले. या सर्वांनी तुम्हाला मैदानात उतरायला भाग पाडले. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

केसुगुरुजी, आवडले आपले उत्तर.... माझा विडंबनावर आक्षेप नाही, त्याच्या अतिरेकावर आहे (आणि थोडीशी गम्मत पण करायची लहर आली होती) --आपलेच (आणि घाटावरचे) भट... उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद

सात्विक थाळी महाग झाली भूक मिटावी कुणीकडे म्हणून झाल्या भेळपुरीच्या गाड्या या जिकडेतिकडे हम्म! खरं आहे! तात्या.

सात्विक थाळी महाग झाली भूक मिटावी कुणीकडे म्हणून झाल्या भेळपुरीच्या गाड्या या जिकडेतिकडे हे खास आणि चपखल. आपला गुंडोपंत

मस्त . कविता आवडली.