समज..!
एक..,दोन.. फुल्ल.. :- एक हाफ..
===========================
ट.क्यानी नेला तांब्या
अन्,कुंथुनं जिलबी-केली.
विडंबन जमले- नाही
आणि बोंबाबोंबंही झाली.
ना तालं नसे ना छंद
ना रचने'चा सं-बंध.
शब्दातं गंडला सांधा
पिशविचा तुटला बंद
भाषेसं अशी-ठेवावी?
रचनेची कशीहि-व्हावी!
वैतागून स्व'रचनेची
मगं कचकून हो मारावी!
तुज नित्य कुंथणे आहे
कुणी बोलो काहि पाठी!
रचनेवर ताबा येता
तुजं सहजी येइलं साठी!
भेटेल तुलाही कधितरी
तो स्व'प्राक्तनी दाता
प्रतिभेचा माया-सागरं
डोहात बुडूनि तू जाता
तोवरी तुझ्याही नशिबी
हे कुंथन निश्चित आहे.
या कुंथन परंपरेचा
जुना-मी पाइक आहे. :)
==============
.
बुडित..
.
.
.
======================
आणि हा......उतारा!
हे वाचुन शांतत्वानी
काहि विचारं करावा
झाले ते भरपूरं झाले
जमला तरं बोधंही घ्यावा
__/\__/\__/\__
सच्ची बुराई!
======================
टका म्हणे जिरली खाज ती विडंबनाची, नको तो तांब्या अन नको ती जिल्बी, अ.आ. तुम्हीच रहा आमचे मठाधिपती, आम्ही काय वर्णावी हो तुमची महती, मुंबई पुणे १९६ किमीचे अंतर जरी असले जालीय दिक्षांत दिधला तुम्ही मज मला "समज"ले
अ.आं.च्या अनेक अनेक शिष्यगणांपैकी एक (पम्या कळवेकर)