निष्पर्ण
आज माझ्या अंगावरचे शेवटचे पानही गळून गेले,
जिवंतपणाची निशाणी मिटवून माझी मला बोडके करून गेले…
आता वारा त्याला अलगद त्याच्या वाटेवरती घेऊन जाईल,
कुण्या बापुड्या पाखराच्या घरट्याचा ते भाग होईल,
पण मला एकटे करून ते खूप दूर निघून गेले,
आज माझ्या अंगावरचे शेवटचे पानही गळून गेले…
एकटा असलो तरीही मी शोक काही करत नाही,
का करावा शोक जर सांत्वन करायला कोणी नाही,
वाट पहात होतो मरणाची पण तेही पाठ फिरवून गेले,
आज माझ्या अंगावरचे शेवटचे पानही गळून गेले…
एकट्यानेच जर राहायचे असेल तर त्याला जगणेदेखील का म्हणायचे,
साथ देणारे जर कोणीच नसेल तर मग कोणासाठी जगायचे,
मी ज्यांची साथ केली ते मला सोडून दूर गेले,
आज माझ्या अंगावरचे शेवटचे पानही गळून गेले…
💬 प्रतिसाद
(9)
च
चुकलामाकला
Sat, 02/28/2015 - 17:56
नवीन
सुन्दर!
- Log in or register to post comments
श
शब्दबम्बाळ
Sat, 02/28/2015 - 21:32
नवीन
धन्यवाद! :)
- Log in or register to post comments
प
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
Sun, 03/01/2015 - 08:21
नवीन
लिहित राहा.
-दिलीप बिरुटे
- Log in or register to post comments
श
शब्दबम्बाळ
Mon, 03/02/2015 - 11:01
नवीन
धन्यवाद! :)
- Log in or register to post comments
त
तिमा
Sun, 03/01/2015 - 16:04
नवीन
तुमची कविता वाचून, आमच्या घरासमोरचे दोन निष्पर्ण वृक्ष आठवले.
कविता आवडली. बरेच काही सांगून गेली.
- Log in or register to post comments
श
शब्दबम्बाळ
Mon, 03/02/2015 - 11:03
नवीन
प्रतिसादाबद्दल आभार!
- Log in or register to post comments
अ
अनुप ढेरे
Sun, 03/01/2015 - 16:42
नवीन
माचीवरला बुधा आठवला...
- Log in or register to post comments
श
शब्दबम्बाळ
Mon, 03/02/2015 - 11:06
नवीन
एकटेपणा, निसर्ग आणि अध्यात्म सगळे सामावले आहेत त्यात…
- Log in or register to post comments
ज
ज्योति अळवणी
Mon, 03/09/2015 - 07:26
नवीन
सुंदर कविता
- Log in or register to post comments