निर्भया डॉक्युमेंटरी वगैरे ....

स्त्री-पुरुषांना एकमेकांची शाररिक ओढ वाटणं हे स्वाभाविक आहे. त्यातही पुरुषांना ती अजुनच तीव्रतेनी जाववणं ही त्यांची नैसर्गिक जडण-घडण आहे. सभ्य वा असभ्य.. सरवच पुरुषांना तशी जाणवत असावी. त्यामुळे पॉर्न बघतो किंवा "तसल्या" कल्पना करतो म्हणुन कुणी असभ्य ठरवावा का? पॉर्न बघतो आणि वर "असल्या नराधमांना फाशी दिली पाहिजे" म्हणतो तो दुतोंडी असेल का? स्त्रियाही पॉर्न बघतात.. त्यांना तरीही रेप वगैरे गोष्टींचा त्रास होतोच, त्याही तीव्रतेने प्रतिक्रिया देतात.. त्याही दुतोंडी असतात का? माझ्या मते असभ्य माणुस तो असावा ज्याला स्त्रीची केवळ शाररिक ओढच आहे.. त्याशिवाय तिला काही मन आहे.. तिचं तिला काही स्वातंत्र्य आहे, अधिकार आहेत हे ज्याला मान्य नाही तो.. असा माणुस केवळ तिला तसं कल्पत नाही तर समोर दिसणार्‍या आणि आवाक्यातल्या प्रत्येक स्त्रि शरीरावर त्याचा जणु जन्मसिद्ध हक्क आहे असं वागतो.. आपाप्ल्या कुवती प्रमाणे तिला जाता येता मुद्दाम सहेतुक स्पर्श करतो.. किंवा बसमध्ये उलट्या दिशेने चढुन-उतरुन नको तिथे हात लावतो.. गर्दीचा फायदा घेऊन त्रास देतो.. एकटी सापडली तर बळजबरी करतो.. चौघांना मिळुन उचलता आली तर मेंदुतल्या प्रत्येक विकृत भावना ट्राय करुन पहातो.. जमल्यास मारुन टाकतो.. प्रत्येक पॉर्न बघणारा पुरुष हे करत नाही.. आणि प्रत्येक पुरुष निश्चितपणे पॉर्न बघतो.. त्यासाठी त्याची कारणं काहीही असतील.. ती चुक आहेत का बरोबर.. असं करावं की करु नये हे मला माहित नाही.. पण तरी अनेक (बहुतांश म्हणायचा मोह होतोय..पण दुर्दैवानी तसं नाहीये..) पुरुषांच्या मनात सीमारेषा पक्की असावी.. त्यामुळे मला नाही वाटत की "तसल्या" गोष्टी बघुनही पुन्हा आरोपींना शिव्या घालणारे, दुतोंडीच असतात.. सरसकट सगळ्या पुरुषांना झोडपण्यात अर्थ नाही..

एकतर हे टोक, नाहीतर दुसरं, हे काही बरोबर नाही... काळ्या-पांढर्‍या टोकांच्या मध्ये अख्खा वर्णपट पडला आहे, चुकलामाकला !

सरसकटीकरण पटले नाही.

मला पैसे मिळावेत असे वाटणे चुक नाही, पण ते मिळवण्यासाठी चोरी किंवा खून करणे चुक आहे. उगाचच काहीतरी लिहीले आहे असे दिसतय. खरे तर अगदी निरर्थक आहे.

उगाच ताज्या विषयाचा वापर करून टिआरपी मिळवण्यासाठी केलेली कविता आहे. मुळ विषयाचे गांभीर्यच कळले नाही हे स्पष्टपणे जाणवते आहे.

उगाचच काहीतरी लिहीले आहे असे दिसतय. खरे तर अगदी निरर्थक आहे.

उगाच ताज्या विषयाचा वापर करून टिआरपी मिळवण्यासाठी केलेली कविता आहे.

असहमत.

मुळ विषयाचे गांभीर्यच कळले नाही हे स्पष्टपणे जाणवते आहे.

अंशतः सहमत. त्यांनी कळकळीने लिहिलंय असं वाटतय ( मी चूक असेन तरी ही) पण बेसिकमध्ये लोचा आहे आणि पिराने वरती स्प्ष्ट केलाय.

आजच दवाखान्यातला रिसेप्शन मुलीला एक मुलगा बरेच दिवस त्रास देतोय म्हणुन पोलिस कंप्लेंट करावी लागली, इन्सपेक्टर मॅडमने जेंव्हा त्याला धुतला तेंव्हा एक गोष्ट स्पष्ट झाली की साहेबांना फक्त ती फिरवण्यासाठी हवी होती,बाकी काही नाही. ही विकृत मानसिकता वेळीच थांबवणे गरजेचे आहे.नव्हे प्रत्येक सुजान नागरिकाने यात पुढाकार घेवुन हे थांबवले पाहिजे.चुका स्त्री आणी पुरुष दोन्ही बाजुने होतात पण त्या वेळीच आटोक्यात आणल्या गेल्याच पाहिजेत.

तरी सरसकटीकरण करणे पटणारे नाही.. जी गोष्ट्/कृती आपल्या मुली/बहिण्/आई/मैत्रीण बाबत बोललेली वा कल्पना केलेली सुद्दा आपल्याला तिरस्कृत्/निंदनीय वाटते ती मी इतरांबाबतही करणार नाही. हा दृष्टीकोण दोन्ही बाजूंनी ठेवणे हितावह आहे.

चुकलामाकला यांच्या कवितेशी सहमत आणि पिराताईंच्या प्रतिसादाशी सहमत. दोन सर्वस्वी वेगवेगळे मुद्दे आहेत हे आपण समजून घेतले पाहीजे असे मला वाटते. कवितेमधे मांडलेली वस्तुस्थिती आहे आणि प्रतिसादामधे मांडलेला आदर्शवाद आहे. 'असे आहे' आणि 'असे असावे' या दोन मुद्द्यांमधे फक्त वाद होऊ शकतात, कुठलेही परिणामकारक निष्कर्ष निघू शकत नाहीत. कवितेतल्या परिस्थितीतून प्रत्येक पुरुष जातोच जातो, हे प्रत्यक्ष सत्य आहे. कुणी पुरूष हे नाकारत असेल तर तो ढोंगी आहे. स्त्रियांचे कपडे, मुक्त फिरणे वैगेरे गोष्टी फक्त एक साधन आहे स्त्रियांवर सत्ता गाजवायला उत्सुक पुरुषांचे. उद्या सगळे नागडे फिरायला लागले तरी स्त्रियांवर मालकीहक्क दाखवायला पुरुष आणखी काही शोधून काढतील. हा प्रश्न आजचा नाही आहे. पुराणकाळापासून परस्त्री मातेसमान मानण्याची शिकवण द्यावी लागावी यातूनच परस्त्रीकडे बघायची नैसर्गिक उर्मी आणि त्याचा स्पष्ट हेतू दर्शवते. मनातला निसर्ग स्त्रीकडे खेचतो तर समाजाचे लादलेले नियम, संस्कार तसे करण्यापासून रोखतात. याच दोलायमान अनैसर्गिक स्थितीतून स्त्रियांसाठीचे जाचक नियम तयार केले जातात. तिने हे घालू नये, असे बोलू नये, तसे फिरू नये. कारण काय तर त्यामुळे आमच्यातला निसर्ग उडी मारून बाहेर येइल मग आमचा काय दोष? असा बाळबोध प्रश्न पुरुष विचारतात. पुरुषसत्ताक समाजामधे स्त्रियांना एक स्वतंत्र माणूस म्हणून मान्यता देणे हे खरंच जड जाते. त्यांच्याकडे लिंगविरहीत नजरेने बघणे कुणालाच शक्य होत नाही. स्वतःच्या आईवर, मुलीवर, बहिणीवर बलात्कार करणारे पुरुष याची स्पष्ट उदाहरणे आहेत. यांचे प्रमाण लाखात एक असले तरी बहुसंख्य पुरुष विशिष्ट वयात निदान अशा समागमाची इच्छा बाळगणारे तरी असतातच. पण या इच्छा खूप खूप व्यक्तिगत आणि लपवलेल्या असतात. कारण सामाजिक मान्यता नाही म्हणून. लैंगिक शिक्षणाचा येथे काहीही उपयोग नाही. ते म्हणजे आग रामेश्वरी बंब सोमेश्वरी प्रकार आहे. लैंगिक संबंधांबाबत मुक्त विचार असणार्‍या समाजातही बलात्कार होतातच. स्त्रियांकडे फक्त लैंगिक सुख देणारी वस्तू म्हणून पाहणे हेच समस्यांचे मूळ आहे. तिची संमती असल्याशिवाय संबंध करू नये असा विचारही याच धारणेतून येतो. गायीचा मूड बघून गवळी दूध काढतात म्हणजे ते गायीला एक स्वतंत्र प्राणी म्हणून मान्यता देतात असा अर्थ होत नाही. ज्या दिवशी स्त्रिया समागमाचा निर्णय स्वत:चा स्वतः कुठल्याही आदेशाशिवाय, सामाजिक संकेताशिवाय, दडपणाशिवाय घेतील त्या दिवशी स्त्रीला एक स्वतंत्र माणूस म्हणून मान्यता मिळाली असे मानता येइल. बागेतले प्रत्येक फूल हे आपण हुंगावे म्हणून फुलले आहे असे विचार समस्त पुरुष सोडून देतील तो सुदिन. दुसरा विचार: बलात्काराच्या घटनांना विरोध करणारे पुरूष. यांचा नेमका कशाला विरोध असतो ही एक वेगळीच बाब आहे. बहुतेक पुरूष बलात्कारी इसमास निर्मम शिक्षा व्हाव्यात अशा तिव्र भावना व्यक्त करतात. त्यामागे स्त्रियांना माणूस म्हणून वागणूक मिळावी हा स्पष्ट हेतू दिसत नाही. बर्‍याचदा असे बघण्यात आले आहे की उच्चवर्गीय स्त्रीवर निम्नवर्गीय पुरुषाचा बलात्कार समाजास जास्त त्रास देणारा ठरतो. निर्भया प्रकरण एक प्रातिनिधिक उदाहरण आहे. माध्यमांमधे चर्चिल्या जाणार्‍या आणि लक्षात राहणार्‍या प्रकरणांमधे बलात्काराच्या मूळ प्रेरणेपेक्षा वर्गीय संघर्ष जास्त दिसून येतो. (जाणकारांनी काही वेगळे मत मांडल्यास स्वागत आहे.) याच प्रकरणात समान वर्गीय परिस्थिती असती तर खरेच हे प्रकरण एवढे चघळले गेले असते का किंवा भूतकाळात एखादे उदाहरण आहे का? बलात्कारास विरोध होत नाही तो फक्त त्यातल्या अमानुषपणास होत आहे हे प्रथम लक्षात घेतले पाहिजे. तिसरा विचारः बलात्काराच्या घटना रो़खण्यासाठी सरकार किंवा समाज ज्या काही सुधारणा सुचवत आहे त्या खरंच हास्यास्पद आहेत असे माझे व्यक्तिगत मत आहे. तुर्तास इतकेच.