..नका जाऊ देऊ राया दुपार ही वाया..

डेरेदार वृक्षांची ह्या पडे गर्द छाया.. नका जाऊ देऊ राया दुपार ही वाया.. बुजगावणेही डोळे मिटुनि निवांत पाखरांच्या संगतीत उभारले शांत दूर पास नाही कोणी दोघांस पहाया.. रोमरोम मोहरते तनु माझी बाई.. मोहरली आहे जशी गर्द आमराई.. कोकिळही गातो आहे मन रिझवाया.. तुमच्या तनुला येता शेताचा सुवास.. मनातले पाखरु अन होते कासावीस.. मन उतावीळ झाले पिंजर्यात जाया... सावलीत सावली ही एकरुप झाली. दुपारीच चांदण्यांची बरसात झाली. शेतसुगंधाने झाली तृप्त माझी काया.. ----- योगेश