स्रीचे अस्तित्व!

हेच म्हणायचं होतं. मुक्तछंदातली असली तरी कवितेला लय असते. ती यात सापडली नाही. ही तर वाक्य तोडलेली गद्य वाक्यरचना आहे.

माफ करा

तुम्ही काय घोडं मारलं म्हणून माफी मागताय?

म्हणतात ना निंदकाचे घर असावे शेजारी. धन्यवाद. मी कोणी मोठी कवियिञी नाहीय.लेखनाच्या बालवाडीत नविनच प्रवेश केलेली विद्यार्थिनी आहे. दुसरे असे की, माझा विचार एकांगी नाहीय. ही सत्यस्थिती आहे.आपल्या आजुबाजुला कदातिच अशी परिस्थिती बघितली नसेल, पण समाजात अजुनही बर्याच ठिकाणी मुलींना, स्रीयांना अशी वागणुक मिळतेय. पुरुषांनी विचार करावा की आपण तर असे वागत नाही ना. एकुणच समाजातील पुरुष जातीची विचारधारा बदलण्यासाठीचा एक छोटासा प्रयत्न आहे.

च्यायला डोक्यात जातात अशा बायका... हल्ली तर मी 'स्त्रियांसाठी' असणार्‍या जागा मोकळ्या असतांना इतर जागेवर (या जागांना 'पुरुषांसाठीच्या' म्हणू शकत नाही) बसणार्‍या स्त्रियांना तेवढ्याच हलकटपणे उठवून लावून जागा मिळवतो. बाकी एखादी 'स्त्रियांसाठी'ची जागा मोकळी असतांना त्यावर पुरुष (वय कोणतेही) बसल्यावर तो जणू काही आपल्या मांडीवरच बसला आहे या आविर्भावात त्याचा पाणउतारा का करतात? त्याला सौम्य भाषेत सांगू शकत नाही का? मुंबईत सुरुवातीपासूनच हा भयंकर प्रकार पाहिल्याने जागा रिकामी असेल तरी मी बसत नसायचो. इस बात पे एक किस्सा: एक सहप्रवासीसोबत घडलेला त्याने स्वतः सांगितलेला अनुभव. तो मार्केटींग निमित्त मुंबईभर भटकंती करत असतो. दिसायला सामान्य सावळा वर्ण, टीपीकल मिशी वैगेरे ठेवणारा, एका विशिष्ट मागास वर्गातला वाटावं असं व्यक्तिमत्व. त्याचे एवढे वर्णन सांगण्याचे कारण लोकांचा पुर्वग्रह कसा असतो ते कळावे म्हणून. एकदा बस मधे भयंकर गर्दी असता त्याला सीट मिळाली. पुढच्या कुठल्यातरी थांब्यावर एक पस्तीशीतली स्त्री चढली, सोबत कदाचित ५-६ वर्षाचे मूल असेल. आपल्या नायकाने सोबत मुल बघून प्रतिक्षिप्त क्रियेने तीला स्वत:चे आसन दिले आणि गर्दीमुळे तो तिच्याच बाजूला उभा राहीला. ५-१० मिनिटे गेली आणि ती त्याच्यावर भयंकर चिडली. उठून तिने याच्या सण्ण्कन थोबाडीत मारली. ह्याला काय समजेना काय झालं. ती म्हणाली, "@#$#%&$, जगह दिया तो क्या चान्स मारेगा क्या?" ती काय म्हणते आहे नक्की ते याच्या मेंदूपर्यंत पोचण्याआधी अक्ख्या बसला कळलं. झालं ना पब्लिक नेहमीप्रमाणे सुरु. त्याने तिचा प्रतिकार करण्याचा, तिचे आरोप फेटाळण्याचा प्रयत्न केला पण 'पुरुष अस्सेच असतात' या सर्वमान्य पुर्वग्रहापुढे त्याचे काहीच चालले नाही. गर्दीमुळे त्याचा तीला धक्का लागत होता आणि ती भलताच समज करून बसली. तर बंधुंनो, "हीच अशी असेल" म्हणून स्त्रियांना दोष देणारे वेळेनुसार "ह्यानेच काहितरी केले असेल" इतपत बदलू शकतात. त्यामुळे सांभाळून र्‍हावा. जमाना खराब हैं| अवांतरः घरी झालेल्या भांडणाचा राग कविता लिहून काढतात कधी कधी.

कुठल्या जगात जगत आहात आपण? आजही एखाद्या स्री अर्भकाला रस्त्यावर फेकुन दिलं जातंय. तुमच्या विचारांवर खुप हसावंसं वाटलं. केवळ बसमध्ये जागा बळकावणार्या मुली तुम्हाला दिसल्या,पण त्याच बस मध्ये एखादी एकटी मुलगी बघुन तिच्यावर अत्याचार केला जातो हे नाही दिसलं तुम्हाला? मी कोणी बसमधील जागा न मिळालेली मुलगी नाहीय,जी सर्व पुरुषांना वाईट म्हणतेय. पुरुषांनी स्वतःची मानसिक विचारधारा बदलण्याची गरज आहे.

चायला जाम दिवस झाले यावर लिहायचंय. कित्येकदा विचार करायला बसलो आणि नुसता राग राग झाला. लिखाण झालंच नाही. तू पुन्हा ठिणगी पाडलीस आज. आज बशीतही एक अशी केस बघितली. सो आता एक तिकाट जिलबी पाडायलाच हवी.

आजही आपल्या समाजात स्त्री लग्नानंतर पतिच्या घरी जाते. जावयाचा मान आयुष्यभर राखला जातो... कधीतरी सणा-समारंभाला बोलावून. आज जरी पति-पत्नी स्वतंत्र राहात असले तरी पतिच्या पालकांची जवाबदारी अध्यारुत आहे आणि पत्नीच्या पालकांसाठी जावयाने काही केले तर त्याची कौतुकास्पद मोठी चर्चा आहे. आजची स्त्री स्वतंत्र आहे. ती तिचे विचार परखड़पणे मांडू शकते. तिचे अधिकार हक्काने घेते... पण मग खाजगीत ती 'भांडकुदळ, तापट....' इत्यादि असल्याची चर्चा होतेच. मुद्दा एवढाच की काळा बरोबर वागण्यात बदल आहे; विचारात नाही.

त्यांना कवियट्री-व्हायचं असेल.. ! म्हणून तयार होऊ पहाणार्‍या बल्लवा प्रमाणे त्या पिझ्झा आधी थालपीठ लाऊन बघत आहेत! हो णा हो कवियट्री टाई!

सर्वांत भारी असूनही स्वतःचे अस्तित्व अबाधित राखता येत नाही म्हणजे खरेच कहर आहे.

ठ्ठो

माझ्या लेखनातील आशय कुणी समजुन घेतला नाही.

अहो आशयच लिहायचा ना डायरेक.

सर्व पुरुष लेखकांना माञ अहंकार रुपी ठसका बसला.

भारीच बै विनोदी तुम्ही!! =))))

मला समजलाय आशय. मी तुमच्या पाठीशी आहे. या अशाच कविथा मरगळलेल्या मराठी साहीत्यविश्वाला वळण लावतील. लीवा बिंधास्त.

अगागा!!

अहो तै, टाळी एका हाताने वाजत नै. आता काकूंच्या मदतीस कोणी आले तर टाळ्या वाजायला लागतील हो, नै तर नुसताच एका हातानेच वारा घातल्यासारखं व्हईल. ;)