मित्रा
जीवघेण्या बंदुकांच्या फैरी
फुटणारे बॉम्ब
जीवाच्या आकांताने पळणारे रेफ्यूजी
या सार्यांना समजावता येईल रे,
पण तू, एका कधीच न संपणाऱ्या समुद्रात
निघुन गेलास चिरविश्रांती घेण्यासाठी.
तुला कस समजावणार आता !!
खैर
शांत झोपलेल्या माझ्या छोट्या मित्रा कायम तसाच रहा
जिप्सी
💬 प्रतिसाद
(7)
म
मांत्रिक
Fri, 09/04/2015 - 07:19
नवीन
ही कविता मी तुमच्या ब्लॉगवर वाचलेली आहे. पण त्यासोबतचे छायाचित्र देखील द्यायला हवे होते. कारण त्याच्याशिवाय कवितेचा नीट अर्थबोध होत नाही.
- Log in or register to post comments
म
महासंग्राम
Fri, 09/04/2015 - 07:27
नवीन
छायाचित्र डकवण्याचा प्रयत्न केला होता मी जमले नाही मग फक्त कविताच पोस्ट केली.
- Log in or register to post comments
म
मांत्रिक
Fri, 09/04/2015 - 07:32
नवीन
तुमची बारिश की मेमरी अजून आहे हो लक्षात! खूप खूप आवडलेली कविता मला.
ही पण कविता म्हणून चांगली आहे. पण छायाचित्रासहित वाचल्यास एकदम धक्का बसतो. एकदम हृदयाच्या तळापासून काहीतरी कळ निघते.
- Log in or register to post comments
म
महासंग्राम
Fri, 09/04/2015 - 08:01
नवीन
धन्यवाद मांत्रिक, अशीच मंत्रणा करत रहा…. :)
- Log in or register to post comments
ए
एक एकटा एकटाच
Fri, 09/04/2015 - 15:48
नवीन
टोचली
- Log in or register to post comments
स
सूड
Fri, 09/04/2015 - 15:55
नवीन
:(
- Log in or register to post comments
अ
अत्रुप्त आत्मा
Fri, 09/04/2015 - 16:04
नवीन
:(
- Log in or register to post comments