तू ग
समर्थ असूनही अबला तू
सबल मनाची कोमला तू
नभोवनीचा शीतल चंद्र
अन्... तप्त सूर्याची आभा तू
मनमोकळा निर्झर तू ग
हृदयस्थ गंभीर डोह ही तू
स्वर गंगेचे आरोह कधी तू
कधी दबलेली आर्तता तू
सर्वात असूनही.. एकटीच तू ग
तुझ्या मनीचा आधार तू
💬 प्रतिसाद
(7)
प
पद्मावति
Wed, 09/09/2015 - 23:36
नवीन
सुंदर!
छान लिहिलय.
- Log in or register to post comments
अ
अजया
गुरुवार, 09/10/2015 - 06:23
नवीन
छान कविता.
- Log in or register to post comments
न
नाखु
गुरुवार, 09/10/2015 - 06:53
नवीन
साधलेला सुंदर संवाद !!
मस्त रचना.
- Log in or register to post comments
स
सस्नेह
गुरुवार, 09/10/2015 - 07:45
नवीन
सुरेख रचना.
- Log in or register to post comments
भ
भुमी
गुरुवार, 09/10/2015 - 10:03
नवीन
कविता आवडली .
- Log in or register to post comments
व
वेल्लाभट
गुरुवार, 09/10/2015 - 10:32
नवीन
भाव बरे आणि रचना विस्कळीत असं झैलंय
- Log in or register to post comments
ज
ज्योति अळवणी
Fri, 09/11/2015 - 20:27
नवीन
आपल्या सर्वांचे मनापासून धन्यवाद
- Log in or register to post comments