(...बोकडाचे खूर काही!)

अरे वा ! व्यायामाचे बरेच मनावर घेतलेले दिसते ! लिहिल्या अग्रलेखाला जागता आहात वाटते :) विडंबन मजेदार. नूर आणि खूर आवडले :) --(कडेने फोटो काढला गेला तरी न घाबरणारा) लिखाळ.

छान कविता! पण बोकडाचे खूरसुद्धा तुमच्याकडे खातात हे वाचून अजब वाटलं!!! :) द्या, रेसेपी द्या!!! :)

हा हा हा! मस्त रे रंगा! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! अरे बेसनाचे पदार्थ जरा कमी खा म्हण्जे वादळवारं सुटणार नाही! :) तात्या. अवांतर - अलिकडे मिपावर विडंबनाचा रेटा जरा कमी झाला आहे त्यामुळे आम्ही पुन्हा विडंबनांना प्रतिसाद देण्यास सुरवात केली आहे! :)

>>चांगले नक्कीच काही आज मी खाणार आहे... >>वेगळा माझ्या भुकेचा आज आहे नूर काही! लै भारी ... चामारी त्या उपासाच्या !! अवांतर - आपण विडंबने लिहली तर विडंबनाचा रेटा परत वाढेल का ? :)

रंगाशेठ, 'जोर'दार विडंबन, बाकी व्यायामच भलतच 'मणा'वर घेतलेले दिसते.. ;) (साईड फोटो का मारा)केशवसुमार [( स्वगतः रंग्याला कलंत्राने वॉरनिंग दिलेली असणार.. कारण तो व्यायाम करण दूर..व्यायाम हा शब्द सुद्धा लिहीत नव्हता अस कुठे तरी ऐकल होते.. :B

हि कल्पना, येक्दम बेश्ट मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही!

मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही! ओरडा कोणी कितीही - बाटल्या होती रिकाम्या तोंड अमुचे सोडते मग दाटलेला धूर काही! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! हे विशेष! मुमुक्षू

(खुद के साथ बातां : चला रंगा, विडंबनाच्या रेट्याने चेपले गेलेले लोक आता जरा मोकळा श्वास घेऊ लागलेले आहेत असे दिसते! ;) ) चतुरंग