सॅचुरेशन पॉइंट

जबरदस्त विशाल दा काय सॉल्लिड कल्पना आहे यार

वाह! मस्तं कल्पना आहे.

.

कुठून सुचते बे?? ___/\___

जातो मित्रा, अप्रेजलची वेळ झाली "तुलाही अप्रेजल मिळते?" हळुवार हसला, म्हणाला.. रोजची सकाळ इथे कुणा ना कुणासाठी एक आशेचा किरण घेवून येते रे त्या चेहऱ्यावर उमटलेलं हसु हेच माझं अप्रेजल तुला वर्षातून एकदाच मिळतं माझ्या बाबतीत त्याला 'सॅचुरेशन पॉइंट' नाही तेवढेच काय ते सुख ! पूर्वा पुन्हा उजळायला लागली होती ...

टाळया..

_/\_

क्लास्स!

मुक्तक

मस्त कल्पना.जबारा !!!

आवड्यास.

मस्त कल्पना आहे

मस्त!

अनोखी कल्पना !!

मस्त रे विशाल. आवडले अप्रेजल.

मस्त कविता. बर्‍याच दिवसांत तुमच्याकडून मुक्तछंदातलं काही वाचायला मिळालं नव्हतं. (किंवा माझ्या नजरेतून सुटलं असेल.)

धन्यवाद मंडळी _/\_ एस, खुप दिवसात मुक्तछंदात काही लिहीलेच नव्हते. किमान मराठीत तरी नाहीच. हिंदीत काही लिखाण केलय तितकंच. वानगीदाखल ... उस पीपल के पेड के तले बहुत सी तनहाईयाँ रहती हैं अपनी ही... खामोशीयोंमें सिमटी हुयी एक चाँद आजकल पीपल केँ... चक्कर काटते देखा है मैं ने कुछ मायूस, कुछ तनहा-तनहा खोया-खोयासा रहता हैं जैसे निकला हो... किसी की तलाश में कसमसा के रह जाता है पीपल कुछ बोल नही पाता पर बहुत कुछ बोलती हैं पत्तीयों में उलझी खामोशियाँ जैसे महसूस कर रही हो उस खामोश दर्द कों मैं जानता हूँ ... चाँद चुप्पी नही खोलेगा किसी ना किसी दिन मुलाक़ात होगी उस की चांदनी से... पुछूँगा नही मैं हाल-ए-बेकरार कभी तो रोशनी का मंजर होगा उजालों से मुलाकात होगी मैं इंतज़ार करुंगा उस मुस्कुराहट का ! विशाल...

खासच लिहिलंस! वरची दुसरी हिंदी कविता पण मस्त आहे!

एक सूर्य

खूप आवडली ही प्रतिमा!!

मस्त कविता.

फार सुंदर आहेत दोन्ही कविता.

धन्यवाद !

कल्पनाच अफलातून आहे! :) दुसरी हिंदी कविताही गुलजारच्या अंगानं जाणारी वाटली. तीही सुरेख आहे. -------------------------------- कविता आवडली की आपली दाद अटळ असते......ही घ्या..... एक नवरा चांदण्या रात्री काचेच्या पेल्यात 'खड़े' टाकत बसलेला दिसला 'ब्रँड चुकलाय का मित्रा?' त्याच्या शेजारी बसत, हसत विचारले म्हणाला ... कंटाळा आला राव ! रोज रोज पहाटेला उठायचं स्वत:लाच सावरत किचनकड़े जायचं.. रोजचीच पत्ती आणि रोजचीच साखर ते काय म्हणता तुम्ही? संपृक्तता की काय, तशी स्थिती आलीय बहुदा काहीतरी नवीन.. काही वेगळं व्हावंसं वाटतय मित्रा एखादा हळुवार हात चहाचा कप घेऊन यावा एखाद्या बशीत खारी आणि बिस्किटं असावीत अगदीच काही नाही तर गेलाबाजार एखाद्या पहाटे मस्त ताणून तरी देता यावी आणि मग... शांतपणे द्रवावर उठणारे तरंग पाहात बसला एक विलक्षण शांतता.. एसीची गंभीर घरघर अचानक वरच्या मजल्यावरुन घड्याळ्याचा गजर कानी आला आणि गडबडून उठला बिचारा... जातो मित्रा, चाहा मिळायची वेळ झाली "तुलाही चाहा मिळते?" ओशाळतं हसला, म्हणाला.. रोजची सकाळ इथे माझ्यासाठी एक आशेचा किरण घेवून येते रे चहाच्या कपाने तिच्या चेहऱ्यावर उमटलेलं हसु हीच माझी चाहा तुला वर्षातून एकदाच मिळते माझ्या बाबतीत त्याला 'सॅचुरेशन पॉइंट' नाही तेवढेच काय ते सुख ! आधण पुन्हा उकळायला लागलं होतं ...

खुप छान ! सुंदर कल्पना !! अवांतर : आजचा दिवस काहीतरी खास असणार ... तब्बल दोन नव्या क्लासिक कविता एकाच दिवसात वाचायला मिळाल्या !!

ती किती तरल कविता आहे रे चैतन्यची. प्रचंड आवडली यार. धन्स शेयर केल्याबद्दल !

दोन्ही कविता आवडल्या! हिंदी तर एकदम गुलज़ारचीच वाटतीये!

कमाल लिहिलियेस रे.

.

दोन्ही कविता सुरेख, तरल..!! चतुरंग यांची 'चहा' वरील कविता ही सुंदर..