डाम्बीसपणा

पाहिली स्वप्ने तुझ्या केसांत माळण्याची
ती फुले माळुनी मी निर्माल्यातला हार झालो
गणा मास्तर
भोकरवाडी (बुद्रुक)

येत होता तू क्रमाने मी जरी बेजार झालो
पाहुनी या गजलपंक्ती डांबिसा मी ठार झालो! ;)

चतुरंग

मौन जेथे बोलले गुज मनीचे नेत्रातुनी
स्वप्न ते भंगूनी मूक मी हुंकार झालो
- गणा मास्तर
भोकरवाडी (बुद्रुक)

सातार, सावकार , तडीपार, व्यापार, आचार,लाचार, उच्चार, असे शब्द जुळवून लावायचे आहेत का?
कठीण आहे.
no bid .pass.
http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

भौ,

ही शुद्ध फसवणूक आहे. "जे न देखे रवी"वर मी हल्ली टिचकी मारत नाही .... पण आता तुमचं नाव पाहूनही विचार करावा लागेल. :W

पण आता तुमचं नाव पाहूनही विचार करावा लागेल.
पागलपन भी थोडासा जरुरी है. म्हणुनच मी त्याला थोडा डाम्बीसपणा म्हणालो आहे.
असो.
गझलेतल्या शेरांमधुन अर्थाचा प्रवाह आवश्यक नाही की कसे हे आजमावयला काय हरकत आहे?
इथे या विषयावरचे तज्ञ आहेत. माझी शंका व्यवस्थीत निरसून मिळेल इथे

पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

मिटले असो खुले वा हे दोन नेत्र माझे
पाही छबी तुझी मी, मी नजरबंद झालो

--आपलेच (आणि घाटावरचे) भट...
उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद

.
धोका देऊनी गेली मज ती | आयुष्यात मी गपगार झालो ||........
(स्वगत -- जाऊदे च्यायला... दुसरी येईल).......
धोका देऊनी गेली मज ती | आयुष्यात मी गपगार झालो ||
फाट्यावर मारूनी सर्वांना | माझा मीच साहुकार झालो ||

:) :) :)

....बबलु-अमेरिकन

मस्त जमला आहे डांबिसपणा...:)
आम्ही काय या प्रांतातील नाही.:) त्यामुळे प्रतिसादापलिकडे काही लिहू शकत नाही...माफी असावी..
बक अप!!!!!!
गणा मास्तर. चतुरंग, आनंदयात्री, घाटावरचे भट यांनीही छान साथ दिली आहे....:)

गीत तुझ्या ओठीचे ऐकताना वेडावुनी
जी कुणी न छेडीली ती ह्रद्याची तार झालो
- गणा मास्तर
भोकरवाडी (बुद्रुक)

आप्ल्याला तर काव्यातलं काय पन कळत नाय बा!

चालू द्या.. :)

आप्ल्याला तर काव्यातलं काय पन कळत नाय बा!
तात्या हे असे लिहिले तर?
काव्यातलं आप्ल्याला तर काय पन ना कळाले
म्हणुनी स्वतः होऊनी मीच त्यातुनी डीबार झालो

पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

लोकशाहीचा पुरस्कर्ता मी नवा मंच झालो
लादुनी आणीबाणी मी पुन्हा सरपंच झालो

(स्वगत : मास्तरा मरशील लेका)
अवांतर : नाना चेंगटा अन शिवा जमदाड्या आंबोळीच्या वखारीतन लाकड आणुन ठेवा
भोकरवाडी (बुद्रुक)

लावूनी कंदीलास आम्ही पोचवीले अनेकांस !
लाकडे पुरवीता पुरवीता त्याना शेवटी वखार झालो !!

(सावकार , कट्यार , पार अशा यमकात वखार बसला का?)

आंबोळी

खुपकाहि वाचले फाडूनी डोळे
वाचता वाचता पुरता बेजार झालो.

विस्फारुनी मी डोळे तिज पाहिले कितीदा
भावास हाक देता ती मीही पसार झालो.
;)

- डोम
ठेविले अनंत्या तैसेचि रहावे, चित्ती असावे समाधान.

लागले डोक्यास शॉट, मी इथे सैरभैर झालो,
माझ्याच ओळी वाचूनी, मी पुन्हा शुद्धीत आलो.

विजुभाऊ

अर्थ-वेंधळ्या गझलेला प्रसविण्या तय्यार झालो
प्रतिसादाच्या भिकेने मी असा लाचार झालो

नयनी भिडले नयन माझे तिच्या
नंबर चश्म्याचा बघुनी थंडगार झालो.

मिलन झाले माझे तीचे
गूंजले सूर मधुर संगीताचे....
नंतर गोंधळाने त्याच संगीताच्या
बहिरा ठार झालो.

ठेविले अनंत्या तैसेचि राहुन चित्ती मी समाधान झालो
उत्तम नवी कंपनी मिळताच तेथून पहिला मी पसार झालो

पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

विजुभावुंचा जाहीर निषेध

ओ विजुभौ हे तुम्ही चांगले केले नाही
अहो मनातल पाहुन व तुमच नाव पाहुन आम्ही घुसलो
पण पहातो तर काव्य........ :''(
अहो आमचा काय संबंध काव्याशी ?

फार दिवस झाले त्या गोष्टीला....

जेव्हा प्रियेचा साखरपुडा चालु होता
तेव्हा मी विषाची बाटली रिकामी केली होती
जेव्हा ती पत्रिका वाटत होती
तेव्हा मी जमीनीवर कोसळत होतो
जेव्हा ती मंडपात येत होती
तेव्हा डेथ सर्टिफिकेटवर सही झाली होती
जेव्हा अक्षता लोक टाकत होते
तेव्हा मला तिरडीला बांधले जात होते
जेव्हा मंगळसुत्र ती बांधुन घेत होती
तेव्हा लोक मला घेवुन चालले होते
जेव्हा ती घरात माप ओलांडुन जात होती
तेव्हा मला चितेवर निजवले होते
जेव्हा सत्यनारायणाचे मंत्र म्हटले जात होते
तेव्हा मला अग्नीडाग दिला जात होता
जेव्हा ती चुंबिली गेली होती
तेव्हा माझी कवटी तडकली होती

अन तेव्हापासुन फिरतो आहे वायुयोनीत ....
ना रुप... ना नामऽ....ना स्थल काल बंधन
काव्य संपले अन भोजन ही संपले त्या दिवशीच

तेव्हापासुन न देखे रवि अन पाककृती मी पहात नाही

अन आज तुम्ही मला फसवलेत.

याला आम्ही के एल पी डी म्हणतो.

लिहित होते लोक आता रोज काही वेगळे
मग पाडण्या गझल मीही तय्यार झालो..
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/

वादळे थांबलेली मार्गात माझ्या सारी
घेउनी त्यांना सवे , मी पार झालो

काळजात या जपली दु:खेही त्यांची
सुखाच्या क्षणी मात्र मी, भार झालो |

प्रेमाच्या जगात एक एक वार झाले
तीच्या एका नजरेने मी घायाळ झालो !

राज जैन
शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....!
आमचा ब्लॉग

हाती घेउनी हात, वचनी मी बद्ध झालो
स्वप्नातुनी जागता अन, हय कसा मी स्तब्ध झालो
- गणा मास्तर
भोकरवाडी (बुद्रुक)

विजुभौ, हे काय केलंत....

विजुभाऊ नाव पाहून मारली टिचकी दुव्यावर
पाहुनि डांबिसगिरी पण हाय मी बेशुद्ध झालो

--आपलेच (आणि घाटावरचे) भट...
उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद

लोकहो, साधा तसा मी, 'मिपा' मुळे डांबिस झालो
दिग्गजांना फसवुनी -चोरावरी मी मोर झालो

तुकबन्दीच्या धारेचे मीही एक गटार झालो...
तिकडून आला गजाली,मी इकडून पसार झालो..