एक स्कॉर्पियो आणि सहा जण... भाग २

फारच रोचक

वाचतोय

तरी भारीये..

मस्त.. काय संपादित केल आहे याची उत्सुकता आहे.. व्यनी करा जमल तर

प्रवास आताच कुठे सुरू झालाय!

अम्हाला पण व्यनी करा :) . लेख भारी!!!

:)

पुभाप्र

सर्व सदस्यांचे मनःपूर्वक धन्यवाद! काही गैरसमज होऊ नयेत म्हणून सांगावेसे वाटते की सर्व संपादन मी स्वतः केलंय. यात मिपा-संपादक वा इतर कुणाचाही काही सहभाग नाही. काही बाबी फारच स्फोटक असतात, उत्साहाच्या भरात कधीही दुरुस्त न करता येणार्‍या चुका घडू नये म्हणून जरा आवरलंय.

आता हळूहळू वेगवेगळ्या कुशंका येतायत. प्रकरण साधं नाही हे समजायला लागलय. लेखनशैली छानच आहे.

मी खाली उतरलो. वर आकाश निरभ्र. चांदण्या तर इतक्या खाली आल्या होत्या जणू हाताने खुडून घ्याव्या... पण हात भाजेल म्हणून तो विचार सोडून दिला. कोण म्हणतं अमावस्येला चंद्र नसतो, हे काळभोर अवाढव्य आभाळच तर अमावस्येचा चंद्र आहे, इतकं भव्य, आणि सुंदर. त्या काळ्यातही किती लाख छटा. नुसता त्या काळाभोर आभाळाकडे पाहत राहिलो. आपलं क्षुद्रपण जाणवायला लागतं मग. हा मधला सिक्सर आवडला गाववाले, खुप म्हणजे खुप आवडला, अंधाराचे असेच सौंदर्य अन थ्रिल अनुभवायचे म्हणून आम्ही एकेकाळी पीकेव्ही च्या शास्त्रीनगर गेट न सायकलीनं अंदर शिरून शरद सरोवर ला रात्री ११ ११ वाजता जाऊ बसायचे पालथे धंदे केले आहेत. एकदम आठवले, बाकी ते बॉक्स काय अन बियर काय हिरवी चटनी काय एकंदर काहीतरी बिलाट आइटम दिसते लेक!

लंबर!

.

उस्तुकता ताणली गेली आहे. पुभाप्र.

तुम्ही पुण्याचेत का हो ? मी , pm kisan scheme माझा ब्लॉग- https://kisansammanyojna.in/kisan-samman-nidhi-registration-online/