साहित्य संमेलनाच्या निमित्ताने

मस्त!

जरा जळजळ होतेय वाचून.फार इच्छा होती एकदा तरी साहित्य संमेलन अनुभवावे . पुस्तक प्रदर्शन कसे वाटले?

आजकाल, साहित्य संमेलन अध्यक्षपदाच्या निवडणूकी मुळे गाजायला लागल्यामुळे, इथे जाणे नकोसे वाटते.

कार्यक्रमांपेक्षा पुस्तक प्रदर्शनात जास्त इंटरेस्ट असतो. कितीही वेळ घालवता येईल तिथे!

मस्तं वृत्तांत.

वाह , मस्त

मी १७ तारखेला कविकट्टा कार्यक्रमात इथे मिपावरच प्रकाशित केलेली "अंबाडा" ही कविता सादर करणार आहे. सम्मेलनपूर्व सम्मेलनातही माझा सहभाग होता! मिपाकरांपैकी कोणी तिथे असल्यास कळवा. भेटूयात. @प्रचेतस: तुम्हाला भेटायची खूप उत्सुकता आहे. शक्य असल्यास गरीबाला दर्शन द्या तिथे रविवारी! धन्यवाद, Sandy

वल्ली सॉरी प्रेचेतस मस्त धागा. छायाचित्रही मस्तच. साहित्य संमेलन एक उत्सव असतो. गावाकडे जशा जत्रा भरतात त्या प्रमाणे मला हा उत्सव वाटतो. मला साहित्य संमेलनातल्या गोष्टी आवडतात त्या म्हणजे उद्घाटन आणि मान्यवरांची भाषणं. कवी संमेलन, त्या नंतर पुस्तक प्रदर्शन. खुप दुर्मीळ पुस्तकं घेता येतात. लेखकांच्या भेटी होतात त्यांना जवळुन पाहता येतं. पुणे विद्येचं माहेरघर तेव्हा येथील अनुभव वेगळा ठरावा असे वाटते. जवळपास पाचशे पानांचं अध्यक्षीय भाषण आणि गेल्या पन्नास वर्षात असं अध्यक्षीय भाषण झालं नसेल अशा बातम्यांनी माझी उत्सुकता वाढली आहे. प्रचेतस मोठेपणा तुम्हाला नै सांगायचा तर कोणाला सांगायचा. साहित्य संमेलन अध्यक्ष निवड होते ना त्याचा मी मतदार आहे. आमच्या मराठवाडा साहित्य परिषद औरंगाबाद या घटक संस्थेच्या कार्यकारणीचा मी सदस्य आणि मतदार आहे. डॉ. श्रीपाल सबनीसांनी मला फोनही केलेला आणि आम्ही बोललोही आहे. आता ते प्रत्यक्ष भेटीत ओळख देतील की माहिती नाही. पण साहित्य संमेलनाचा आपण एक घटक असतो तो आनंद वेगळा असतो. साहित्य संमेलनात मी हजेरी लावत असतो. पुण्यात मी जर हजेरी लावली तर काही मतं इथे धाग्यात लिहिनच. धन्स. -दिलीप बिरुटे

संदीप भौ अभिनंदन. रेकाॅर्ड करा कविता वाचन आणि इथे टाका जमलं तर. पुस्तक प्रदर्शनाचे वर्णन वाचून फारच जळजळ वाढली :( रविवारी चक्कर मारावी तर फार गर्दी असेल :(

पुस्तक प्रदर्शन हे एकमेव कारण आहे साहित्य संमेलनाला जायचं. मुंबईत झालेल्या संमेलनातली पुस्तकं अजून वाचतोय. संदीपभौ, अभिनंदन. कविता जरुर मिपावर टाका! प्रचेतसभौ, ते दिव्य कुरआन विनोबा भाव्यांचं आहे का?

खूप इच्छा असूनही कुठेहि येता येणार नाहीये! :( पण तरीही इथे बघून समाधान मिळणार आहे, म्हणूनच हा धागा काढल्या बद्दल आगोबा चे आभार!

नक्की कुठे आहे?पिंपरी/चिंचवड?

गुलजारसाहेबांचे भाषण सुरू आहे. त्यांनी विविध भाषांतील साहित्याच्या देवाणघेवाणीच्या आवश्यकतेवर भर दिलाय.

आचार्य अत्रे नाट्यगृहात कथावाचन आहे अडीच वाजता.

श्रीपाल सबनीस यांच भाषण ऐकलं,छान बोलले ते. संतांची जातीय विभागणी,उजवे-डावे,प्रतिगामी-पुरोगामी-विद्रोही वगैरे वगैरे.

श्रीपाल सबनीस यांची साहित्यिक कामगिरी नक्की काय आहे? यापूर्वी कधीच त्यांचे नावही ऐकलेले नाही.

भाषण भारी होते, पहिल्यांदाच साहित्य संमेलन अनुभवतो आहे. थोड्या फार रेकॉर्डींग सुद्धा केल्या आहेत

पुणेकरांचा नेहमी हेवा वाटतो तो याचसाठी. साहित्य आणि साहित्यिक यांच्या मांदियाळीत विहार करतात बेटे. विशेष वृ मिपाकरांकडून ऐकण्यास उत्सुक

घरबसल्या ताजा वृत्तांत वाचायला मिळणार, हे वाचून आनंद झाला. मुख्य म्हणजे तो वृत्तांत वर्तमानपत्रीय नसेल, तर अस्सल प्रचेतसी असेल.

प्रचेतसचे नाव बघितले आणि मोठ्या अपेक्षेने धागा उघडला आणि (अर्थातच) अजिबात निराशा झाली नाही. घरबसल्या संमेलनाचा वृत्तांत मिळणार हे वाचून छान वाटले. आजचे अध्यक्षीय भाषण दूरदर्शनवरून ऐकले आणि ते चक्क आवडले.

साहित्य संमेलनाविषयी अजून वाचायला आवडेल .

सकाळी साडेदहाला बायकोला 'डि-मार्ट ला थोडी खरेदी करून येऊया' असे म्हणून संमेलनाच्या ठिकाणी घेऊन गेलो. त्याशिवाय ती आलीच नसती! ;-) मग संमेलनच्या अमाप गर्दी असलेल्या मुख्य दरवाजावर जाऊन पोचलो आणि तिच्या लक्षात आले, पण तोपर्यंत उशीर झालेला! :) जीतम! जीतम! जीतम! मग प्रचेतस यांनी इथे दिलेले सारे फोटो एक एक करुन प्रत्यक्ष पाहिले. माझा सहभाग असलेला कविकट्टा हा कार्यक्रम नेमका कुठे असणार ते शोधून काढले. तिथे जाऊन जरा चौकशी केली तर समजले की आंगतुकांना(नावनोंदणी न करता आलेले) आज आधी संधी दिलेली आहे, कविता वाचण्याकरिता! मग तिथेच बाहेर आजच्या नियोजीत कवींची आणि त्यांच्या वेळेची एक यादी लावण्यात आली. उद्याची यादी तिथे उद्या लागेल. ज्यात मला किती वाजताची वेळ दिली आहे ते समजेल. दरम्यान, मुख्य मंडपात श्रीयुत शरदचंद्रजी पवार साहेबांचे उत्स्फूर्त नर्मविनोदी आणि खुसखुशीत(तसे ते बऱ्याचदा असतेच!) असे भाषण सुरू होते. पण मला त्यात रस आणि तिथे बसायला जागा नसल्याने आम्ही जोडीने ग्रंथप्रदर्शन पाहायला गेलो. पण पहिल्या दुसऱ्याच स्टॉलवरच मी पुस्तकात गुंतून पडतोय असे दिसताच हिने पायांच्या संप आधिक पोटातल्या कावळ्यांची वाढती संख्या अशा कारणांना पुढे करून मला तिथून खाण्याच्या मंडपाकडे नेले. हा विभागही बऱ्यापैकी विस्तृत आहे! मग तिथे असलेल्या बऱ्याच स्टॉलवाल्यांना हिने नाराज केले नाही आणि आम्ही यथेच्छ खादाडी केली! म्हणजे ते दृश्य असे होते की, जणू एखादी माहेरवाशीण बऱ्याच दिवसांनी सासरहून माहेराला आली आहे आणि गावतल्या प्रत्येक गल्लीतून तिला खुशाली विचारणारी एक हाक येतीये आणि ती त्या प्रत्येक उंबऱ्यावर घटकाभर थांबून गुजगोष्टी करीत घराकडे निघाली आहे!! या सगळ्यात फ्रूट प्लेट, शेगांवची प्रसिद्ध(च्या नावाखाली!) कचोरी, महाराष्ट्र स्नॅक्स(असं लिहिलेल तिथे) थालीपीठ, खमंग भाजलेला आणि शेव भुरभुरवलेला हुर्डा आणि शेवटी एक ग्लास थंडगार ताक असे सारे जिन्नस पोटात ढकलून आम्ही उभयतांनी तिथून काढता पाय घेतला. बायकोला घरी सोडून मी पुन्हा 'पडद्यांची' चौकशी करायच्या नावाखाली बाहेर पडलो आणि संमेलनाच्या ठिकाणी बरोबर साडेचारला पोचलो. आता इथे गुलजार यांची मुलाखत होती. पण माझ्या एका मित्राला शोधण्यात ती मुलाखत संपून गेली! :( पण नंतर त्यांच्या दोन-चार रचना अगदी पुढे बसून निवांत ऐकता आल्या! शेवटची त्यांची रचना एका नेत्याच्या जलशात आलेल्या गरीब माणसाची होती जी मी माझ्या मोबल्यावर व्यवस्थित रेकॉर्ड करून घेतली. मग माझा मित्र आणि मी ग्रंथप्रदर्शनाच्या एका बाजूच्या मंडपात गेलो. बराच वेळ फिरूनही त्या अर्ध्या प्रदर्शनाच्या अर्ध्या भागासही आम्ही पूर्ण करू शकलो नाही! शिवाय, हवी असणारीच पुस्तके महाग असतात याचा पुन्हा प्रत्यय आला आणि आम्ही तिथून आज काहीही न घेता बाहेर पडलो. :( गुलजार यांना याची डोळा भरून पाहून अन् ऐकून घेतले. भारलेल्या क्षणात होतो मी तेव्हा! शेवटी त्यांना रेंजरोव्हरमधून जाताना पाहिलं आणि मी माझ्या CD100 ला किक मारली. इतिवृत्तांत! आता उद्याच्या माझ्या काव्यवाचनाची तयारी करतो. धन्यवाद! Sandy

सुंदर वृतांत ! अजून पुढचे भाग टाका आणि फोटो म्हणजे आम्हाला घरबसल्या त्यांचा आनंद घेता येईल.

आज गर्दी फार होणार.कुंभमेळ्यासारखी.

चंदने Sandy वृ मस्त.मी असल्या ठिकाणी शक्यतो एकटाच जातो.तिथे जे आनंदाने, वेळ काढून आले असतील त्यांच्याशी गप्पा करायच्या.

लै डयांजर किस्सा झाला आत्ता. संध्याकाळी टंकतो.