लंबर स्पॉन्डेलिसिस / सायटिका इत्यादी आणि त्यावरील उपचार.

तज्ञांच्या प्रतिसादाच्या प्रतीक्षेत.

आपल्या इथे एक लाख दुखोंकी एक दवा वाले काका पण आहेत

गुण चांगला आला आहे म्हणे . . http://www.misalpav.com/node/18693 . . http://www.misalpav.com/node/18533

माझ्याही एका २९ वर्षीय नातेवाईकाला असाच त्रास होत होता... जवळ जवळ ४-५ महिने ती औषधे घेत होती मग अचानक एक दिवस तिला बसताच येईना म्हणून हॉस्पिटल मध्ये admit केले गेले... Tractions/ वजने लावण्यात आली नंतर थोडा बरे वाटू लागले आणि मग तिला discharge देण्यात आला... पण लंबर पेन तसाच होता... मग डॉक्टरनी सांगितले कि MRI करावा लागेल तसा MRI केला असता तिला Koch's spine/ Pott's disease म्हणजेच spine TB आहे असे कळले... त्यानंतर 1st लाइन treatment चालू झाली नंतर पण Biopsy करण्यात आली त्यामुळे ती बेड ridden झाली... त्यानंतर पुढील ४-५ महिने ती तशीच होती मग डॉक्टर ने antibiotics चालू केली आणि मग ती हळू हळू उठून बसू लागली चालू लागली आता पण चालते पण अजून posture ठीक नाही आहे डॉक्टर म्हणतात कि इन्फेक्शन कमी होणार तसा फरक पडेल... दुसरा उपाय सर्जरी सांगितलेला पण औषधांनी फरक पडू लागला म्हणून सर्जरी नक्को म्हणाले डॉक्टर.... मी म्हणेन तुम्ही एकदा कलंत्री तुम्ही एकदा MRI करून घ्यावा म्हणजे निदान लागेल आणि योग्य औषधोपचार चालू होतील आणि तुम्ही लौकर बरे व्हाल...

उपचार म्हणून पाण्यात चालण्याचा फार सायास होतो. त्यापेक्षा, जशी जमतील तशी ही दोन आसनं : आणि क्षीरबलादी या आयुर्वेदिक तेलानं हिप्स टू हिल्स असा मसाज करा, एक महिन्यात ठीक व्हाल.

एका डॉक्टरचे निदान समाधानकारक वाटले नाही तर दुसर्‍याचे मत घ्या. मात्र उपचार चालू ठेवा. लौकर बरे व्हा.

नमस्कार , डिसेंबर २०१५ साली मला ही हा त्रास झाला होता. नेहमी प्रमाणे मी आपल्या "मिपा" वर हया आजारावर सल्ला / उपाय मागितला होता. भरपूर चांगले सल्ले मिळाले. त्याप्रमाणे उपाय सुध्दा केले. फायदा झाला. आजारपण दूर झाले. परंतु औगस्ट २०१५ मध्ये घरीच व्यायाम करत असतांना अचानक मणक्याची डिस्क सरकल्याचे जाणवले.(कारण स्टेप चुकली). अगदी ब्रम्हांड आठवले. डोळ्यात पाणीच आले. संपूर्ण शरीर थरथर कापत होते. उभे सुध्दा राहू शकत नव्ह्तो. बोलता येत नव्हते. कसातरी १० मिनीटांनी बोलू शकलो. तसाच झोपलो (कसातरी). आमच्या हाडांच्या डॉक्टरांना दाखवले. पुन्हा एमाआरआय काढला. त्यामध्ये L4-L5 मधील डिस्क सरकून थोडी बाहेर आलेली आहे असे दिसले. मग काय सक्तीची विश्रांती, १५ दिवस झोपून. प्रचंड त्रास झाला. एका अंगावरून दुस-या अंगावर होतांना प्रचंड दुखायचे. रडायचो मी. उजव्या पायात प्रचंड मुंग्या यायच्या. चालता येत नव्हते. दररोज Traction, IFT चालूच होते. फरक काही पडला नाही. असेच १५-२० दिवस निघून गेले. मग नेहमीच्या डॉक्टरकडे न जाता Neurosurgeon कडे गेलो. त्यांनी तपासून मणक्यामध्ये इंजेक्शन घ्यायला सांगितले. हॉस्पिटलमध्ये जाउन खास डॉक्टरांकडून मी माझ्या L4-L5 मणक्यामध्ये इंजेक्शन घेतले. इंजेक्शन घ्यायच्या आधी तेवढी जागा बधीर केली होती. डॉक्टरांनी इंजेक्शन दिले. प्रचंड वेदना झाल्या. परंतु इंजेक्शन दिल्यानंतर लगेच माझे दुखणे एक्दम थांबले. मी चालतच बाहेर आलो. काही दिवस गेले. पुन्हा हाच त्रास सुरू झाला. हळूहळू त्रास होत होता. औषधे चालू केली. फारसा फरक पडला नाही. पुन्हा डॉक्टरांकडे गेलो त्यांनी सांगितले की आता ऑपरेशन शिवाय पर्याय नाही. सेकंड ओपिनीयन घेतले त्यांनी तेच सांगितले. शेवटी माझी मोठी बहीण जी पुण्याला रहाते तिने मला खास गाडी करून पुण्याला नेले आणि त्यांच्या ओळखीच्या डॉ. जोग, पौड रोड येथे नेले. डॉ. जोग (वय साधारण ६५-७० वर्षे) यांनी माझी आधीच्या ट्रीटमेंट म्हणजे MRI, IFT ची काहीही न पाह्ता, चौकशी न करता स्वत: तपासले आणि सांगितले की, फार काळजी करू नका. अजून पायात जोर आहे. पाय काही वाया गेला नाही. मी सांगतो ते व्यायाम सकाळ - संध्याकाळ करा. त्यांनी फक्त एका आठवड्याची औषधे दिली आणि पुन्हा १५ दिवसांनी बोलावले. मी घरी आलो. डॉक्टरांनी सांगितलेले व्यायाम केले. थोडा फरक पडला. पुन्हा गेलो. त्यांनी तोच व्यायाम दररोज करावयास सांगितला. साधारण एक - दीड महिना फार काही फरक पडला नाही. व्यायाम नियमित चालू होता. गेल्या महिन्यात मला अचानक पणे बरे वाटायला लागले. पाय दुखणे कमी झाले. सरळ चालता येउ लागले. त्रास कमी झाला. १ फेब्रुवारी मी दररोज सकाळी फिरावयास जायला सुरूवात केली आहे. निष्कर्षः ऑपरेशन शक्यतो टाळावे. व्यायाम नियमीत करावा. सेकंड ओपिनीयन घ्यावे. (प्रतिसाद घाईत लिहीला आहे. चूकभूल द्यावी-घ्यावी)

सोबत मी मिपा वर मागितलेल्या सल्ल्याची (लेखाची) लिंक ................. http://www.misalpav.com/node/30291 धन्यवाद. नितीन पाठक

कळकळीचा सल्ला . वरती चिंटुच्या धाग्याची जी लिंक दिली आहे ना, त्यातले डॉ चिपळूणकर अत्यंत चांगले आहेत. त्यांनीही बोर्डावरच लिहिले आहे की ऑपरेशनचा विचार करण्यापूर्वी एकदा तरी व्हिजिट करा इथे म्हणून. तुमच्या दुखापतीस नेमके असे एखाद दोन सोपे व्यायाम ते सांगतात. ( एकच एक व्यायाम, पद्धत , आसन सर्वांना लागू पडेलच असं नाही. मणक्याच्या वरच्या बाजूकडील भाग दुखावला असेल तर एक आसन/व्यायाम, मधला असेल तर वेगळा, खालचा भाग असेल तर अजून थोडं वेगळं असं काही असणं शक्य आहे. ) थोडक्यात काय, तर एखाद्या तज्ञाकडून तपासून घ्या. मिपा वगैरेवरुन फक्त तज्ञांचे नाव, पत्ते मिळवावेत. प्रत्यक्ष तपासणीत काय ते टह्रवावे. बाकी जालिय सल्ले बहुतांश वेळा बाजूला सारावेत. उदा :- " अमुक अमुक तेल चमचाभर खाउन बघ. गुडघेदुखी कमी होइल " वगैरे स्टाइल किंवा, " उन्हात रोज एक तास ह्या हिशेबाने एक महिना उभा रहा. दुकह्णं कमी होइल " वगैरे. . . डायग्नोसिस / निदान्म जालावर, फोनवर नेमकं शक्य नाही. तेही नॉन-तज्ञ लोकांकडून नकोच. सल्ल्यामागील सद्भावना सम्जू शकतो; पण ते उपचार टाळा . प्लीझ. कळवळीने सांगतो आहे.

आपण आपल्या डॉक्टर्स ना भेटाल आणि औषधे घ्याल सोबत काही अनुभवाने काही निसर्गाच्या जवळ जायला सुचवतो. व्हिटामिन ई च्या कमतरतेने छोटीशी कंबरदुखी लंबर स्पॉन्डेलिसीस मध्ये परिवर्तीत होतो. व्हिटामीन ई हे स्नायुच्या कार्यक्षमतेशी संबधीत आहे. जर कंबरेचे स्नायु काम करेनासे झाले की मणक्यातील गॅप वाढते किंवा कमी होते. यावर बदाम खाणे किंवा कोरफड ज्युस ( खाण्याचा ) सोबत आवळा ज्युस घेतल्याने व्हिटामीन ई ची कमतरता त्वरीत दुर होतो. बसण्याच्या सवयी सुधारणे. भुजंगासन/ हलासन यासारखी सोपी आसने केल्याने या स्नायुंची रोज कसरत होऊन टोन सुधारतो. अनुभव कळवा.

तुम्ही वर्णन करताय तस्साच त्रास एका ट्रिपनंतर सुरु झाला. पोटरीबाबत तुम्ही म्हणताय तेच पण पोटरीसह मांडीचा मागचा भाग वगैरे पूर्ण पायच अफेक्ट झाला होता. कोणत्याही प्रकारे उभं राहून किंवा बसून पायाची रग आणि एकूण त्रास कमी होत नसे. मग एमाराय वगैरे सर्व करणं भाग पडलं. त्याच्या रिपोर्टमधे आणि एकूण त्या डिस्क सरकण्याविषयी जे काही डॉक्टरांनी सांगितलं त्यावरुन आता सर्जरीशिवाय पर्याय नाही असंच दिसलं. पण समहाउ दोनेक महिन्यांत अक्षरशः आपोआप वेदना पूर्ण थांबली आणि आता अनेक वर्षं थांबलेलीच आहे. काळाखेरीज कोणतंही औषध किंवा उपाय केलेला नाही. काय प्रकार आहे कोण जाणे.

गाला पब्लीशर्स चे वरील पुस्तकात सायटीका हे प्रकरण आणि त्यावरचे घरी करता येण्याचे उपाय पहा. आश्चर्य्कारक परीणाम मी स्वतः अनुभवले आहेत. पण वय चाळिस नंतर व्यायम - योगासने आणि मायक्रो डाएट यासारखे काहीच प्रभावी नाही.

आपल्या सर्वांचे मनापासून धन्यवाद. खरड आणि व्यनि ने अथवा मुख्य पानावर सल्ला, सुचना आणि अनुभव मिळाला. जोपर्यंत शरीर स्वस्थ असते तेंव्हा त्याची किंमत समजत नाही. अश्या दुखण्याने माणसाचा आत्मविष्वासच हादरतो. विस्तृत प्रतिसाद फुरसतीने लिहिणच. धन्यवाद.