आकाश-जमीन

ज्याचं त्याचं आकाश एक कल्पना असते. ज्याची त्याची जमीन एक वास्तव. फारच सुंदर . . . . एकदम काढ सखे गळ्यातले तुझे चांदण्यांचे हा त क्षितिजाच्या पलीकडे उभे दिवसांचे दूत आठवली

सुंदर !!!

सुरेख कविता....!

सुरेख

कविता आवडली. गुलजार यांच्या अनेक प्रतिमांची आठवण जागी झाली. कवितेत व्यक्त झालेल्या शब्दांची बरोब्बर उलटापालट करून लिहीलेल्या जुन्या हिंदी ओळी आठवतात : "जमीं तो छूट जाती है. थोडासा आसमां गुनगुना लेता हूं"