बालपण

म — मीनादि,
रम्य ते बालपण , रम्य ते सोहळे रम्य तो काळ अन दिवस ते कोवळे नवी भरारी नव आकाश अज्ञानाचे डोह अन मोहाचे पाश सावरावे किती अन कसे जीवाला, लागते ओढ ही किती मनाला. वास्तवाची झळ नसे पुसटशी. इवलाश्या त्या बालमनाला अखंड असावे हे दिवस निरंतर, प्रत्येकाच्या नशिबाला
1672 वाचन
💬 प्रतिसाद (7)
ए
एक एकटा एकटाच Sat, 02/27/2016 - 03:17 नवीन
कवितेतल्या भावनेसाठी +१००००००००००
ए
एकप्रवासी Sun, 02/28/2016 - 16:49 नवीन
बालपण असतंच खूप सुंदर, मीही बालपणावरती एक कविता केली होती….
ए
एकप्रवासी Sun, 02/28/2016 - 16:51 नवीन
http://www.misalpav.com/node/35092
↩ प्रतिसाद: एकप्रवासी
म
मीनादि Mon, 02/29/2016 - 13:02 नवीन
प्रतिसाद समजला नाही
↩ प्रतिसाद: एकप्रवासी
म
मीनादि Mon, 02/29/2016 - 13:03 नवीन
एकप्रवासी -प्रातिसाद समजला नाही
↩ प्रतिसाद: एकप्रवासी
च
चांदणे संदीप Mon, 02/29/2016 - 13:15 नवीन
http://www.misalpav.com/node/33428 ही कविता आहे एकप्रवासी यांची.
↩ प्रतिसाद: मीनादि
म
मीनादि Mon, 02/29/2016 - 13:18 नवीन
मस्त