ओवेसीचे भाषणातील बोल आणि संविधान कोड

...भावना नाही असे आपल्याला का व कोणत्या आधारावर वाटले हा प्रश्न येईलच....

चांगला प्रश्न आहे, कलकत्त्यातील एका मदरस्यात राष्ट्रध्वज आणि 'जन गण मन' हे राष्ट्रगीत म्हणू इच्छिणार्‍या सुधारणावादी मुख्याध्यापक काझी मासूम अख्तर या नावाने गूगल सर्च देऊन तो कोण कोणत्या छळाला सामोरे गेला आहे ते पहा. देशभरातील बाकी मदरस्यांबद्दल या पेक्षा वेगळी स्थिती असेल हे सिद्ध करुन माझा मुद्दा खोटा पाडल्यास खूप आनंदीत होईन. प्रतिक सन्मानाचे महत्व 'पॅन' हा शब्द लावून कम्युनीझम असो हिंदूत्व असो अथवा इस्लामीझम असो आधी वैश्विकतेची भलावण करून मग राष्ट्रीयत्वाच्या संकल्पनेस प्रत्यक्ष अथवा अप्रत्यक्ष वेळोवेळी नाकारले जात असते. वैश्विकतेची भलावण करण्यात वैश्विकतेकडे जाण्यात वावगे काही नाही पण या 'पॅन' वाल्यांना बाकी विवीधतेचे वावडे असते म्हणजे वैश्विकरणाच्या कम्युनीस्टांच्या संकल्पनेत नॉन कम्युनीस्ट बसत नसतात, तसेच पॅनइस्लामवादी संकल्पना असते ज्यांच्या वैश्विकरणाच्या संकल्पनेत नॉन इस्लामीक बसत नसतात, पॅनख्रिश्चनीकांचेही प्रकार असतात त्यात हा जोवाह विटनेस प्रकार अभ्यासावा -जगातील सर्व राष्ट्रांची सरकारे त्यांच्यासाठी सैतानच असतात- असेच इतर पॅन वाल्यांचेही असते, आपापल्या पॅन वाल्या भूमिकेत आपण इतर विवीधतेला बसवत नाही आपण फक्त संकुचित भूमिकेवर चालतो हे बहुधा दडवले जाते, इतरांकडून शांतता, सहिष्णूतेची, मानवाधिकारांची अपेक्षा करतात स्वतः सहिष्णूता मानवाधिकार अहिंसा गुंडाळून ठेवतात (टागोरांसारखा अपवाद असला तरी ओवेसी सारखे त्यांचा सोईस्कर तेवढाच विचार उचलतात-आपण भूमिकेचा कोणता भाग लपवून ठेवत आहोत हे सहज सांगत नाहीत) त्यापुर्वी राष्ट्रा राष्ट्रातील स्थानिक जनतेच्या हितांची काळजी घेऊन विवीधतेसहीत विश्वाचे एकत्रिकरण हे ह्या लोकांच्या गावीही नसते, इराक, सिरीया, इजिप्त यांच्या एकत्रिकरणाचा प्रयत्न १९६०च्याच दशकात फसला, उर्वरीत अरब राष्ट्रांनी अथवा इस्लामिक राष्ट्रांनी राजकीय दृष्ट्या एकत्र होण्याचे कोणतेही यश संपादन केले नाही, जे लोकनियुक्त सरकारांना जमले नाही आणि जेव्हा केव्हा वैश्विकरणाची जी काही प्रगती करावयाची आहे ती लोकनियुक्त सरकारांनी करावयाची असते हे लक्षात न घेता संकुचीत फंडामेंटलीस्ट विचारांच्या संघटना स्थापन करून ज्या कोणत्या राष्ट्रात असतात तेथे अतीरेकी स्वरुपाच्या विचार आणि कृतींना प्रोत्साहन देत असतात, मग संबंधीत देशाची राष्ट्रगीते ध्वज इत्यादी प्रतिके यांच्या डोळ्यात खुपतात, प्रतिक हननाने नुकसान नाही पण त्यामागे असलेली संकुचित आणि वेळ प्रसंगी इतर विचारांच्या लोकांना मारु इच्छिणार्‍या अतिरेकी विचारप्रणाली चिंतेचा विषय असतात म्हणून राष्ट्रगीत आणि ध्वज या प्रतिकांच्या सन्मानाचे महत्व वाढते.

...भावना नाही असे आपल्याला का व कोणत्या आधारावर वाटले हा प्रश्न येईलच....

आता उर्वरीत आशंकीत भावना माझी स्वतःची नाही पण इतरांची असल्यास तुमच्याच वाक्यात जरासा बदल करुन, त्यांना विश्वास देण्याची गरज समजून घ्यावयास हवी, एका विशीष्ट समुहाच्या अल्प लोकांनी १९४७ मध्ये देशाची फाळणी देशभर हिंसकतेची (डायरेक्ट अ‍ॅक्शनची) करुन घेतली हि जखम बहुसंख्यांकांच्या काळजावर असणे सहाजिक आहे, जेव्हा त्या समुहाच्या उर्वरीत लोकांना सामावून घेतले जात आहे तेव्हा ते खरोखरच राष्ट्राच्या मुख्यप्रवाहात आहेत का अशी आशंका बहुसंख्यांकातील काही गटांना असू शकते, त्यात वर म्हटल्या पश्चिम बंगाल मधल्या मदरसेचे उदाहरण दिले तसे अनुभव स्थानिक लोकांना येत असू शकतात, ज्यांना राष्ट्रगीत आणि राष्ट्रध्वज सन्मानास हरकत नाही त्यांनी राष्ट्रीय एकत्मतेसाठी, परस्पर विश्वास वृद्धींगत करण्यासाठी पुढाकार घेऊन आपली देशाप्रेमाच्या भावनेचा कृतीतून परीचय करुन देण्याची आणि आपल्या समुहातील समुदायातील गल्लीतील लोकांना देशप्रेमाच्या संस्कृतीच्या धाग्यात बांधून घेण्याची अपेक्षा रास्त असू शकते किंवा कसे