तेव्हा मला तू फार फार आवडतेस...!

हेहेहेहेहेहे. मस्तच. आवडली ;)

नादच खुळा !!

धन्यवाद अभ्या,पैलवान आणि जव्हेरगंज!

भारीये!

आवडली कविता. >>> आभाळाच्या उंचीइतकी जाम आवडतेस.. असेच म्हणतो. :) -दिलीप बिरुटे

अन हे झाल्यावर तु सहजपणे माझ्याकडे वळून पाहत म्हणतेस काय टंच मुलगी होती ना.! फिगर पाहीली का तिची? मला आवडली... तुम्हाला? हवेत माझी फिरकी घेणारी तू... मला तेव्हा तिथे खरोखरच... आभाळाच्या उंचीइतकी जाम आवडतेस.... भारी आवडलं... मस्त लिहीलय.

लय भारी! और आंदो! Sandy

आवड्यास.

धन्यवाद रातराणी,प्रा.डॉ,पल्लवी,संदीप व बाबा योगीराज!

मस्त च! बायका हुशार असतातच. ;)

एकच नंबर... और आंदो..

भारी!!!

मस्त! खूप आवडली!

धन्यवाद वैभव,निशांत,अपरिचित आणि पथिक.!

नाही म्हणजे सुंदर मुलगी दिसली तर आवर्जुन नवर्‍याला दाखवण्या इतपत मी सुद्धा पुढारलेली आहे पण खास एखाद्या बाईला वाकायला लावुन नवर्‍याला वर "कसली टंच बाई आहे ना" असा लुक देण्या इतपत प्रगत बाई मला अजुन भेटायची आहे. काय आहे ना की बर्‍याच पुरुषांच्या नजरा बाय डिफॉल्ट चेहर्‍याच्या वीतभर खाली सेट असतात. तर एकंदरित त्याचा भयानक वीट आलेला असल्याने असं दुसर्‍या बाईकडे एका पुरुषाला बघायची संधी निर्माण करुन देणं जर्रा अवघडच. जुनाट विचार.. पण लोक वर म्हणत आहेत तर असेलही बुवा ग्रेट! अवांतरः- आम्ही जसं नवर्‍यांना सुंदर मुली दाखवतो तसं नवरे लोक्स बायकोला चिकणे पुरुष दाखवतात का? माझा नवरा दाखवत नाही म्हणुन विचारते..

चांगला कल्पनाविलास ! बाकी, एक स्त्री कोणत्या प्रसंगी कशी वागेल याची कल्पना पुरुष आपल्या कल्पनेप्रमाणेच करतात, हे पाहून गंमत वाटली !!

अब काहे बाल कि खाल निकाल रहे हो? नवरा बोलतोय हे लक्षात घ्या की मातांनो! बाकी एअर होस्टेस म्हणून काम करणाऱ्या स्रीयांबाबत वाईट वाटतं. लै पळावं आणि ऐकावं लागतं बिचाऱयांना

अब काहे बाल कि खाल निकाल रहे हो? नवरा बोलतोय हे लक्षात घ्या की मातांनो! बाकी एअर होस्टेस म्हणून काम करणाऱ्या स्रीयांबाबत वाईट वाटतं. लै पळावं आणि ऐकावं लागतं बिचाऱयांना

काही दिवसांपूर्वी ह्याच लायनीवरचा किस्सा अनुभवला. ( पूर्वप्रकाशित प्रतिसाद ) . . तुम्हाला मी कितीही सांगितलं तर पटणार नाही. मी आताच एक सुंदर ....निखळ नितांत सुंदर मुलगी पाहिली. मधुबालेहून सुंदर. हो. पुन्हा सांगतो. मधुबालेच्या सर्वात सुंदर फोटोत ती दिसत असेल ना, त्याहून अधिक सुंदर. . . मी शिरेसली सांगतो आहे. . . इथे " नॅचरल्स " नावाची मोठी आइस्क्रीम चेन आहे. जरा महागडी आणि पॉश असते . ( सी सी डी सारखं वातावरण असतं.) पण तिथली आइस्क्रीम्स भन्नाट असतात. काही कारणानं तिथं गेलो होतो. (खरं तर त्याच्या शेजारच्या "गणेश भेळ " ला जायचं होतं.) तिथे ही नितांत सुंदर स्त्री नजरेस पडली. तिच्यावर नजर खिळून राहिल आणि तिला कदाचित ते विचित्र वाटेल, संकोच वाटेल ; म्हणून मुद्दाम प्रयत्न पूर्वक इकडं तिकडं पहावं लागत होतं. . . जबरदस्त गोरापान रंग. हार्ड कोअर काश्मिरी नैतर जम्मुचे नैतर उत्तर पंजाबतले लोक असतात ना, तसा गोरा. पण त्याहूनही खरं तर खूप खूप भारी. लाल चुटुक ओठ. बरोब्बर गोल चेहरा. पण त्यातही थोडी मानवी गोलाई चेहर्‍यावर. अगदिच गोल गरगरित असला तर जरा भंकस वाटतो. तर सांगायचं म्हणजे बरोब्बर हवा तितकाच गोल; हनुवटीपाशी किंचित निमुळता. साधे सरळ निरागस दोळे. टोकदार नाक. आणि चेहर्‍यावर मेकपचा एक थेंबही नाही. फाउंडेशन वगैरे असेल तर सहज जाणवून येतं राव. हिचं तसं काहीही नव्हतं. लिपस्टिकही नसावच.. आणि चेहर्‍यावर खूच साधे सरळ शालीन, ग्रेसफुल भाव. कोजागिरीचं निरलस मधाळ शीतल दूध असतं ना, तसं. भारतात अजून समोरच्या व्यक्तीच्या सौंदर्यास दाद देणं उचित दिसत नाही. नाहीतर ग्यारंटेड बोललो असतो. कौतुक केलं असतं. . . ती अतिबारिक नव्हती. फार जाडही नाही. नेमका अचूक, शोभेलसा बांधा होता. आणि चेहर्‍यावरुनच आरोग्य दिसतं म्हणतात व्यक्तीचं. तसा आरोग्याचा तजेलाही होता चेहर्‍यावर. डोळ्यात निरागसता आणि हसू. आणि सहज नजरानजर झालेल्या मलाही तिने दोन मिनिटात नजरेनं खलास केलं. तिनं सहजच पाहिलं. पण त्यात खूपच साधेपणा , निरागसता होती. ती माझ्याकडे पहात नव्हती ते ठाउक होतं. माझ्या मागच्या काउंटरकडे ती पहात होती. पण.... पण... तेवढ्या दोन घटकांत नुसत्या नजरेतनच जे काय आम्ही बोल्लो असू ते भन्नाट होतं. . . म्हणजे ... मी तो असा सगळा प्रकार इतक्या जवळून पाहून जरा गोंधळून गेलो होतो; ते तिला समजत असावं. तिला ह्या गोंधळलेल्या लोकांची सवयही असावी. तिने नजरानजर झाल्यावर एक हल्कसं, कळत-नकळत स्माइल दिलं. म्हणजे "हो, मला समजतय" अशा अर्थाचं ; ओळखीचं, प्रसन्न असं जे स्माइल देतो ना, तसं हसू होतं चेहर्‍यावर. किंवा एखादे डॉक्टर बावचळलेल्या पेशण्टला धीर द्यायला जे धीराचं, पण प्रसन्न स्मित आणतात ना चेहर्‍यावर तसं. किंवा एखादी स्त्री चिमुकल्या पोराला थोपटताना असतं ना ते तसलं स्मित. मी गोंधळलोय, हे तिला समजलं असावं असं मला वाटलं. मी अलगद काउंटरवरुन बाजूला झालो...तरंगत. . . बायको शेजारीच होती. काय प्रकार होतोय ; त्याचा तिला अंदाज होताच. बाजूला झाल्यावर मी जरा खजील झाल्यासारखा होतो. बायकोनं सहज कोपरानं टोकलं आणि हल्कासा हिसका देउन पुढे नेलं. बहुतेक "चल्ता है बॉस" असं तिला ते कोपरानं धक्का देउन म्हणायचं असावं. . . मी तरंगतोही आहे, गोम्धळलोही आहे आणि थोडा खजीलही आहे. . . प्रॉब्लेम असाय की शब्द कमी पडताहेत. एखादी गोष्ट कितीही छान असली, तरी किती छान म्हणता यावं, ह्यावर आम आदमीला मर्यादा येतात.विशेषण्म फारशी आठवत नाहित नि सुचतही नाहित चटकन. तुम्ही सेशेल्स, लक्षद्वीप अशा एकाहून एक भारी ठिकाणी गेलात, अगदि जिथे फार कमी दाटी आहे, आणि एकदम स्वच्छता आहे; तर त्या ठिकाणांचं वर्णन करताना "निळाशार समुद्र" इतकच करावं लागतं. तो प्रकार नक्की किती मधाळ, मायावी, हरखून जावा असा आहे; हे प्रत्यक्ष अनुभवल्यावरच समजतं. तो स्वर्गीय अनुभव असतो. . . अगदि फक्कड जमलेल्या पुरणाच्या पोळीलाही फक्त "गोड" म्हटलं तर तो त्या पोळीचा अपमान असायला हवा. नुसतीच गोड चव घ्यायची असेल तर माणूस चमचाभर साखर खाउन खुश होइल. पण पुरणाच्या पोळीत त्या चमचाभर साखरेच्या गोडव्याहून जास्त काहीतरी असतं. तो साखरेचा/गुळाचा गोडवा, हा एकूण चवीचा फक्त एक सबसेट/भाग असतो. . . शब्द खूप कमी पडतात राव. मी आत्ता तरंगतोही आहे, गोम्धळलोही आहे आणि थोडा खजीलही आहे.