असा प्रश्न बोल्ट आणि फेल्प्स च्या सहखेळाडू आणि त्यांच्या प्रशिक्षकांना पडत असेल. कारण कितीही आणि काहीही झालं तरी पदक हे हीच माणसं घेऊन जाणार असं सगळ्यांनीच गृहीत धरलेलं असतं. आता ह्या दोघांना माणसं म्हणावं कि नाही हाच मुळी प्रश्न! मानवीय बंधनांच्या पाशातून मुक्त झालेले महामानावच ते!
उसेन बोल्ट. या माणसाचं पळणं बघून, हा "माणूस" उलटा जरी पळाला तरी आरामात जिंकेल अशी माझी ठाम समजूत झालेली आहे!. आपल्या मिल्खा सिंगने म्हणे कुठल्या तरी ऑलिम्पिक मध्ये पळताना, मागे वळून पाहिलं आणि तो हरला. हारायचाच तो! कितीही झालं , तरी तो सामान्य मनुष्य. तो तरी त्याला काय करणार!?
पण बोल्ट या अवलिया ची बातच निराळी! हा पळताना डावीकडे पाहतो , उजवीकडे पाहून कॅमेऱ्याला पोझ देतो, ( झालच तर तो गोलंही फिरला असता, पण कशाला उगी रिस्क घ्या?!) असलं करण्याने याला काही फरक पडत नाही, आणि कामगिरी वर तर नाहीच नाही. तो आरामात दोन तीन हातभार अंतर ठेवून जिंकतो!
जी गोष्ट बोल्ट ची तीच फेल्प्स ची. तो ही सामान्य माणसाच्या यादीत घालताना शंका येईल असाच. आता सामान्य माणसं उगीच हा का आणि कसा जिंकला याचं विश्लेषण वगैरे करून वेळ वाया घालवतात.अहो महामानव ते! जिंकायचेच!
आता ह्या दोघांसोबत खेळणाऱ्या खेळाडुंबद्दल माझ्या दोन प्रकारच्या भावना आहेत. एक म्हणजे मला त्यांच्या आशावादाबद्दल फार कौतुक वाटतं. आणि दुसरी म्हणजे मला त्यांची फार दया येते. कौतुक आणि दयेसाठी कारण मात्र एकच आहे. आपल्यासोबत बोल्ट आणि फेल्प्स खेळणार आहेत हे माहित असून सुद्धा चार वर्षं प्रचंड मेहनत करायची हे काय साधं काम आहे!? एखादा कचखाऊ माणसाने ह्यांची नावं ऐकूनच नांगी टाकली असती. म्हणून त्यांचं कौतुक करावं तितकं कमीच! पण एवढी मेहनत घेऊन ,कष्ट घेऊन त्या ऑलिम्पिक मध्ये जा आणि समोर हे महामानव सिंकदर च्या धैर्याने उभे! सिंकंदरच ना ओ तो? सगळं जग वगैरे जिंकलेला?! आता ह्या बाकीच्या सामान्य खेळाडूंना त्यांच्या भावना विचारल्या कि ते म्हणतात आमचं भाग्य थोर की आम्हाला या महामानवांसोबत खेळता आलं! मला मात्र हे मत अत्यन्त अप्रामाणिक वाटतं. बोल्ट आणि फेल्प्स च्या काळात जन्माला आलेले दुर्भागीच ते!
पण आता मात्र हा प्रश्न सुटणार आहे! कारण ह्या अवलियांनी रिटायरमेंट जाहीर केलेली आहे. त्यामुळे आता बाकीच्या सामान्य खेळाडूंना "सुवर्ण" संधीच आहे असे म्हणावे लागेल. फक्त हे खेळाडू एवढीच अपेक्षा करत असतील कि ह्या महामानावांचा आफ्रिदी होऊ नये!( कितीही वेळा निवृत्ती जाहीर केली तरी आफ्रिदी पुढच्या सामन्यात दिसतोच)
असो , बोल्ट आणि फेल्प्स सारख्या खेळाडूंच्या खेळाचे आपल्याला साक्षीदार होता आले हेच आपले भाग्य!
ह्या बोल्ट आणि फेल्प्स चे करायचे तरी काय?
त्यांच्यापासून प्रेरणा घेऊन त्यांच्या खेळात त्यांनाच पराभूत करू दाखवावे !
फेल्प्स आणि बोल्ट हे आपापल्या क्षेत्रात अचाट प्रतीचे अतुलनीय खेळाडू आहेत यात संशय नाही ! त्यांनी डझनांने केलेल्या विक्रमांना तोड नाही. या जोडगोळीचे अनेक विक्रम अनेक दशके अबाधित राहतील यातही संशय नाही.
पण म्हणून इतर खेळाडूंच्या त्यांच्याशी स्पर्धा करण्याच्या मानसिकतेला कमी लेखण्याचे किंवा तिची कीव करण्याचे काम नाही. एखादा अननुभवी, अज्ञात डेविड केव्हा येईल आणि गोलियाथला केव्हा झोपवेल हे सांगता येत नाही. सिंगापूरच्या जोसेफ स्कूलिंगने नुकतेच रिओ२०१६ मध्ये हे सिद्ध केले आहे...Meet Joseph Schooling, the man who beat Michael PhelpsJoseph Schooling did not seem to believe what he’d just done Friday night— winning gold in the 100-meter butterfly in Olympic-record time and doing it against the man who inspired him to swim so fast in the first place.
इतर खेळाडूंच्या मानसिकतेला कमी लेखण्याचें काम अजिबात नाही! उपरोधीकतेने बोल्ट आणि फेल्प्स च्या मेहनतीचे आणि त्यातून मिळालेल्या यशाचे वर्णन करण्याचा प्रयत्न!
हा प्रतिसाद व्यक्तीगत तुम्हाला नव्हता, साहेब !
माणसाच्या ध्येयवेडाला गवसणी घालणे शक्य नाही इतकेच म्हणणे मी मांडले आहे. याचमुळे, "माणूस १० सेकंदांच्या आत १०० मीटर पार करू शकेल काय ?" असा ज्वलंत प्रश्न नव्वदीच्या दशकात विचारला जात होता, हे आज आपण पार विसरून गेलो आहे... कारण ते डझनापेक्षा जास्त धावपटूंनी साध्य केले आहे.
बाकी, त्या दोन बापमाणसांची प्रथम स्तुती करून मगच इतर काय ते लिहीले आहे. त्यामुळे "ही दोन माणसे कहर आहेत" या म्हणण्याशी १००% सहमत आहेच :)
धन्यवाद! आणि फेल्प्स चं म्हणाल तर लिहिनाच हि गोष्ट लक्षात आली होती माझ्या! पण तिसऱ्याचे उदाहरण द्यायचे म्हणून आफ्रिदी चे दिले.
पण का करत असतील बरं असं हे खेळाडू?मग मेस्सी सुद्धा तेच करेल की काय अशी शंका येते!
तो " BOLT " सतत इकडून तिकडे पळत असतो. त्याला एखाद्या " NUT " मध्ये पिळा म्हणजे एका जागी जखडून जाईल.
आणि तो " PHELPS " नेहेमी पाण्यातून सुळकन इकडून तिकडे करत असतो त्याच्या गळ्यात एखादी " घोडी - MARE " बांधा म्हणजे तो पाण्यातून बाहेर येईल.
६ फूट ५ इंच उंची असलेला धावपटू १०० मीटरमधे विरळाच. या उंचीच्या शरीराची धावताना लयबद्ध हालचाल करुन वेग वाढवणे थोडे कठीण. पण सद्यातरी ही उंचीच उसेनसाठी वरदान ठरतेय. सुरवातीचे काही मीटर्स कधी कधी बोल्ट चक्क पाचवा सहावा असतो. पण नंतरचे अंतर तो गोळी सुटल्यासारखा सुटतो आणि बाकीच्यांना मागे टाकतो. जोपर्यंत पहीला येतोय तो पर्यंत बोल्टने धावत रहावे. त्या निमीत्ताने जमैकासारख्या छोट्या देशाला पदके मिळत राहतील.
ह्या बोल्ट आणि फेल्प्स चे करायचे तरी काय?त्यांच्यापासून प्रेरणा घेऊन त्यांच्या खेळात त्यांनाच पराभूत करू दाखवावे ! फेल्प्स आणि बोल्ट हे आपापल्या क्षेत्रात अचाट प्रतीचे अतुलनीय खेळाडू आहेत यात संशय नाही ! त्यांनी डझनांने केलेल्या विक्रमांना तोड नाही. या जोडगोळीचे अनेक विक्रम अनेक दशके अबाधित राहतील यातही संशय नाही. पण म्हणून इतर खेळाडूंच्या त्यांच्याशी स्पर्धा करण्याच्या मानसिकतेला कमी लेखण्याचे किंवा तिची कीव करण्याचे काम नाही. एखादा अननुभवी, अज्ञात डेविड केव्हा येईल आणि गोलियाथला केव्हा झोपवेल हे सांगता येत नाही. सिंगापूरच्या जोसेफ स्कूलिंगने नुकतेच रिओ२०१६ मध्ये हे सिद्ध केले आहे... Meet Joseph Schooling, the man who beat Michael Phelps Joseph Schooling did not seem to believe what he’d just done Friday night— winning gold in the 100-meter butterfly in Olympic-record time and doing it against the man who inspired him to swim so fast in the first place.