आठवणींचा वसंत

र — राजेंद्र देवी,
आठवणींचा वसंत वेळी अवेळी भासे मज चाहूल वाजे तुझे पैंजणांविना पाऊल लागताच तुझी चाहूल मम हृदयी भृंगारव झाला आठवणींची पाणगळ झडली फुटली पालवी चैत्राला शोभून दिसते गळ्यात तुझ्या पर्णफुलांची माला संपले बळ पंखातले नाही मिळाले घरटे या पाखराला काय नेणार बरोबर मज पुसशी नेणार मी या आठवणींच्या वसंताला राजेंद्र देवी
1226 वाचन
💬 प्रतिसाद (2)
न
निनाव Tue, 09/13/2016 - 08:35 नवीन
"वाजे तुझे पैंजणांविना पाऊल" - म्हण्जे हे असे सुचतेच कसे!!!! :)
र
राजेंद्र देवी Tue, 09/13/2016 - 08:40 नवीन
धन्यवाद...