नशीब...

र — राजेंद्र देवी,
नशीब... जागोजागी फाटले नशीब किती ठिगळे लावू विरणावर काय काय भोगले हे न आठवे नाही विश्वास आता स्मरणावर आयुष्यभर रडत होतो कोण रडेल माझ्या मरणावर आजवर जळत राहिलो तरी टाकिती सरणावर राजेंद्र देवी
1787 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)
च
चांदणे संदीप Mon, 10/17/2016 - 05:59 नवीन
विण्टरेस्टींग!! कसा पडलो या जगी माथी घेऊन निराशा स्वतः पाडाव्या लागती तळहातावर रेषा! Sandy
र
राजेंद्र देवी Mon, 10/17/2016 - 07:08 नवीन
धन्यवाद...
क
कवि मानव Mon, 10/17/2016 - 10:13 नवीन
खूप छान आशय आहे कवितेचा .... तुमच्या कवितेने ४ ओळी सुचल्या, हयात असता अंतर ठेवती, गर्जे मध्ये दुर सारिती, जिथे माणूस होतो "देव" मेल्यावर, काय तरी उपयोग अश्या जाण्यावर !!
च
चांदणे संदीप Mon, 10/17/2016 - 10:57 नवीन
___/\___ घ्या! Sandy
↩ प्रतिसाद: कवि मानव
र
राजेंद्र देवी Mon, 10/17/2016 - 10:48 नवीन
धन्यवाद...
क
कवि मानव Mon, 10/17/2016 - 11:00 नवीन
:))) _/\_
श
शार्दुल_हातोळकर Fri, 10/21/2016 - 21:14 नवीन
किमान शब्द कमाल आशय.... छान....
र
राजेंद्र देवी Sat, 10/22/2016 - 08:06 नवीन
धन्यवाद...शार्दुलजी...