जन्मभर

फार सुंदर... वृत्तबद्ध रचनांची गेयता मला फार आवडते.. तश्या रचना बाधंण आम्हाला जमत नाही याच वाईट वाटत...

तुमचा मनमोकळा आणि दिलखुलास प्रतिसाद आवडला ! प्रत्येक कवी हा आपापल्या पद्धतीने कवितेतून व्यक्त होण्याचा प्रयत्न करत असतो. माझ्या आठवणीप्रमाणे बहुतेक प्रा. राम शेवाळकरांनी म्हटले होते "प्रत्येक कवी हा बोलका रसिक असतो आणि प्रत्येक रसिक हा मुका कवीच असतो !"

आवडली! तुमची कविता वाचून हिन्दीतले सुप्रसिद्ध कवि हरिशंकर परसाई यांची एक कविता मला आठवली. क्या किया आज तक क्या पाया? मैं सोच रहा, सिर पर अपार दिन, मास, वर्ष का धरे भार पल, प्रतिपल का अंबार लगा आखिर पाया तो क्या पाया? जब तान छिड़ी, मैं बोल उठा जब थाप पड़ी, पग डोल उठा औरों के स्वर में स्वर भर कर अब तक गाया तो क्या गाया? सब लुटा विश्व को रंक हुआ रीता तब मेरा अंक हुआ दाता से फिर याचक बनकर कण-कण पाया तो क्या पाया? जिस ओर उठी अंगुली जग की उस ओर मुड़ी गति भी पग की जग के अंचल से बंधा हुआ खिंचता आया तो क्या आया? जो वर्तमान ने उगल दिया उसको भविष्य ने निगल लिया है ज्ञान, सत्य ही श्रेष्ठ किंतु जूठन खाया तो क्या खाया? - हरिशंकर परसाई Sandy

@जे मुळी नव्हतेच माझे वाहिले आयुष्य त्यांना वंदिले समजुन सूर्य त्या भ्रमाच्या काजव्यांना››› सुंदर.! @जाहला सूर्यास्त जेव्हा पांगले सारे घरोघर मग जणू मिटताच डोळे जाणिला गुंता खरोखर››› लाजव्वाब! @जन्मभर केला दिखावा मानुनी आयुष्य त्याला खेळ सारा जीवनाचा तो चितेवर ज्ञात झाला››› कळस! __/\__

खुप सुंदर काव्य ! कवी तूम्ही इथे ह्रदय स्पर्शून बोलून जाता अन् आम्ही निःशब्द होतो...स्तब्ध होतो !!

संदीपजी, आत्मबंध, गौरीजी मनापासुन धन्यवाद. @संदीपजी - खुपच छान हिंदी कविता.... @आत्मबंध - अतोनात उर्जा देणारा प्रतिसाद.... @गौरीजी - कवितेचा सच्चा गौरव....

अप्रतीम...आवडली..

खुप छन!

खुप छान!

अर्थगर्भ आशय भिडून गेला.

मनापासुन धन्यवाद मंडळी !