घर गळतंय माझं.....

अ — अबोली२१५,
घर गळतंय माझं तस ते नेहमीच गळत पण पाऊस आला कि उडतात छतावरच्या दोन चार काड्या अन पाऊस येतो आत येतो जोराचा घर गळतंय माझं थेंबाच शहर झालाय पाण्याने तुंबलंय वाट पाहतेय निचरा होण्याची छताला भोक आहेच पण जमिनीला करतेय निचरेल ... आपोआप घर गळतंय माझं दोन्ही हातांनी मी छत संभाळतेय पण त्याचाही कंटाळा आलाय आकाशाला चिटकवून ठेवायचा प्रयन्त चाललाय घर गळतंय माझं वसंताच्या सकाळी ग्रीष्मच्या दुपारी पावसाच्या रात्रीही पौर्णिमेच्या चांदण्यांनी अमावासेच्या अंधारानी घर गळतंय माझं तुझ्या हसण्याने तुझ्या रागाने तुझ्या हळवेपणाने तुझ्या तिरस्कारांनी तुझ्या जाण्याने घर गळतंय माझं घर गळतंय माझं - अबोली
5082 वाचन
💬 प्रतिसाद (12)
ए
एस Sat, 12/24/2016 - 17:52 नवीन
कविता आवडली. छत पेलायचा कंटाळा आला म्हणून आकाशाला ते चिकटवून ठेवायची कल्पना भारी आहे! दैनंदिन संघर्षात कधीकधी फारच कंटाळा आला की आपलं ओझं तात्पुरतं कुणी घेईन का असं मनाला वाटून जातंच.
प
प्राची अश्विनी Sun, 12/25/2016 - 06:58 नवीन
फारच छान कविता!!
न
नूतन सावंत Tue, 12/27/2016 - 11:26 नवीन
Kavita surekh aahe ,aawadli.
अ
अबोली२१५ गुरुवार, 12/29/2016 - 13:56 नवीन
धन्यवाद सुरंगी ताई...
↩ प्रतिसाद: नूतन सावंत
न
नूतन सावंत Tue, 12/27/2016 - 11:26 नवीन
त
तिमा Tue, 12/27/2016 - 11:37 नवीन
कविता आवडली, त्यातून ठिबकणारी वेदना पोचली.
ख
खेडूत Wed, 12/28/2016 - 07:36 नवीन
आवडली कविता-.
र
रुपी Wed, 12/28/2016 - 08:16 नवीन
छान कविता.. आवडली!
प
पियुशा Wed, 12/28/2016 - 08:23 नवीन
आवडली :)
ह
हतोळकरांचा प्रसाद Wed, 12/28/2016 - 08:34 नवीन
छान आहे कविता!
अ
अत्रुप्त आत्मा Wed, 12/28/2016 - 08:46 नवीन
वाह!
प
पैसा गुरुवार, 12/29/2016 - 14:22 नवीन
सुंदर कविता