अंतरंग

अ — अमिता राउत,
मी न माझे राहिले शब्द कंठी दाटले, सुक्या पापण्यांचे पाते ओले भासले. काय सांगु मनाला या बुद्धीची अगतिकता. स्वच्छंदी अंतरंग रंगले नकळत हसु उमटले , जुन्या आठवणींचे मनी गीत गुंजले . अंतरंगाची वेडी माया स्वप्नांची पाठ सोडेना, बिलगुनी तू मज येता अंगी रोमांच उठले. बेधुंद मुक्त मनाने वेध घेत करी आसमंती विहार. आसवांना चुकवत करी धाव जीवलागाचा. ऊन सावलीचा खेळ आयुष्याचा, गोडासाठी साथ खार्याची …
868 वाचन
💬 प्रतिसाद (2)
प
पैसा Tue, 12/27/2016 - 14:27 नवीन
कविता चांगली आहे. फक्त जरा यमक-वृत्त याकडे लक्ष दिले तर अधिक चांगली झाली असती. किंवा मग सरळ मुक्त छंदातच लिहावे. (वैधानिक इशारा: विडंबन झाल्यास चिडू नका! )
अ
अमिता राउत Tue, 12/27/2016 - 21:54 नवीन
तुमच्या सल्ल्याचा मी लिहितांना नक्की विचार करेन,धन्यवाद .
↩ प्रतिसाद: पैसा