त्या आतल्या द्युतीला

अ — अनन्त्_यात्री,
त्या आतल्या द्युतीला उमजू कसे? न कळते -जी सर्वव्यापी ऐसे स्थलकाल भरुनी उरते चक्षूस ना दिसे ती पाळी न नियम कोते क्षणमात्र लुप्त होते क्षणि झगमगून उठते ही तीच का मिती, जी- -स्पर्शात रंग भरते -ध्वनितून नव-रसांना -उधळीत गंध होते
1209 वाचन
💬 प्रतिसाद (5)
प
पैसा गुरुवार, 02/09/2017 - 07:48 नवीन
खूप सुरेख!
प
प्रभास Fri, 02/10/2017 - 07:38 नवीन
+१. तुमची प्रत्येक कविता एखाद्या गहन औपनिषदीक तत्वाप्रमाणे आहे.
↩ प्रतिसाद: पैसा
श
शार्दुल_हातोळकर गुरुवार, 02/09/2017 - 19:44 नवीन
छानच !!
अ
अत्रुप्त आत्मा Sun, 02/12/2017 - 06:21 नवीन
अप्रतिम!
अ
अनन्त्_यात्री Mon, 02/13/2017 - 05:32 नवीन
धन्यवाद, पैसा, प्रभास, शार्दूल, आत्मब॑ध !