आकर्षण, प्रेम आणि जवळीक

नक्कीच तुम्ही डॉक्टर असल्यामुळे तुम्हाला अश्या प्रकारच्या 'केसेस' भेटणं अवघड मुळीच नाही. तुम्ही या केसेस सांगितल्या आहेत त्यांचं सरासरी प्रमाण किती असेल? याच धाग्यावरच नाही तर मागे एक 'पॉर्न' या विषयावरचा धागा होता. त्यातले तुमचे प्रतिसाद अजूनही कित्येक जणांच्या लक्षात असतील. त्यातही तुम्ही असं म्हटलं होतं कि "अनाकर्षक बायकोकडे बघून कितीतरी पुरुषांची इच्छा होत नाही परिणामी शारीरिक संबंध होत नाहीत. कृत्रिमपणे गर्भधारणेसाठी पुरुषाचं वीर्य लागत तेव्हा त्यांना पॉर्न दाखवावं लागत." आणि बरंच काही. तुम्ही वर सांगितल्या प्रमाणे प्रकृतीच्या दृष्टीने कुठल्याही अडचणी नसतील तर सर्वसामान्यांचा संसार एकमेकांबद्दलची ओढ-प्रेम यावर चालतो. सुखी-समाधानी तरल संसारासाठी निकोप लैगिक संबंध सुद्धा तेवढेच आवश्यक असतात. मुल जन्माला घालण्याआधी मानसिक-शारीरिक-आर्थिक तयारी असावी, आणि जे एकमेकांच्यात भावनिक आणि शारीरिक ओढीनं गुंतले नसतील अश्यानी सुद्धा यावर विचार करावा. पुढे जाऊन नको असलेल्या संसारात केवळ मुल पदरात आहे म्हणून मन मारून जगण्यापेक्षा आधीच विचार करणे योग्य ठरेल. एकमेकांना नाव ठेवण्यापेक्षा, एकमेकांपासून दूर पळण्यापेक्षा एकमेकांना आपल्या अपेक्षा सांगाव्या. त्रुटी सांगाव्या. पण अपेक्षा अवाजवी असू नयेत. तिच्याकडून स्वच्छतेची, प्रेझेन्टेबल दिसण्याची अपेक्षा करताना स्वतःपण तसेच रहावे. पती-पत्नी दोघांनीही एकमेकांच्या आवडीचा विचार करावा, आदर करावा. जमेल तितकं बदलावं. एकमेकांना समजून घ्यावं. हाताची पाची बोट सारखी नसतात. सुसंवाद हवा. आणि ती का थंड राहते, यात आपलं काही चुकत आहे का याचा पण विचार करावा. कदाचित तिलाही समुपदेशन किंवा इतर उपचाराची गरज असेल. आणि तरीही मुल जन्माला घालण्याआधी बायको आवडत नसेल, तिच्याकडे बघून तुमचा सेक्स ड्राईव्ह ऍक्टिव्ह होत नसेल तर विचार करा, पुढे जायचं कि नाही. नाहीतर आयुष्यभर फक्त धुमसतच राहणार. आपण बघतो भिकारी, दारुडे, एकमेकांचा मानसिक-शारीरिक छळ करणारी जोडपी, विकृत लोक पण मुलांना जन्म देतात. अश्या लोकांच्या मुलांची आपण फरफट बघतो. कधी बदलणार हे? कायद्याने प्रत्येकाला मुल जन्माला घालायचा हक्क दिला आहे. म्हणून मुल जन्माला घालायची का? अर्थात हे माझं मत आहे.

फक्त त्यांनी नक्की समस्या काय आहे हे एका दमात सांगावं. कारण आता त्यांनी एक नवीन मुद्दा आणलाय, प्रूड असण्याचा.

पिराजींनी हे वर म्हंटलंय.. वेल, तो मित्र प्रुड आहे की नाही हे तो स्वतःही सांगू शकत नाही त्यामुळे तो मुद्दा उशीरा मांडला. त्याला पुर्ण नग्नता आवडत नाही इतकेच तो सांगू शकतो. मुळात प्रुड बद्दलची माहिती त्रोटक आहे, आणि ती एक मानसशास्त्राने मानलेली मानसिक स्थिती आहे की नाही हे नीट माहित नाही. आणि असल्यास त्याचे परिणाम काय , उपाय काय वगैरे तर अजिबातच माहित नाही. म्हणून इथे तज्ञांचे मार्गदर्शन अपेक्षित आहे. उदा: आपण सहजपणे म्हणतो की अमूक एक व्यक्ती खडूस आहे, वा अरसिक आहे वा ई ई. ..पण 'खडूस असणे' ही मानसिक स्थिती मानली आहे का की ते केवळ एक सामाजिक विशेषण आहे ? अमूक व्यक्ती नक्की खडूस आहे का ? खडूसपणा मोजता येईल का ?नेमका किती खडूसपणा ही समस्या आहे ? असल्यास उपाय काय हे मानसशास्त्र विषयातले तज्ञच सांगू शकतील, आणि याच्या विरुद्ध दूसरं उदाहरण type A / type B personality या मानसशास्त्रीय संज्ञा आहेत , त्या मोजण्याचे निकष आहेत . प्रुड असणे यापैकी कोणत्या प्रकारात मोडतं (केवळ सामाजिक विशेषण की मानसिक स्थिती ?)

prude -- याला अतिनम्र किंवा अति "सभ्य"असे म्हणता येईल. पण हि मानसिक समस्या आहेच असे ठामपणे म्हणता येणार नाही. याचे एक उदाहरण देतो आहे. मीच स्वतः पाहिलेले. एक स्त्री ओटीपोटात दुखते म्हणून सोनोग्राफीसाठी त्यांच्या स्त्रीरोगतज्ज्ञाने पाठवली होती. पहिल्यान्दा त्या बाई मला स्त्री रेडियोलॉजिस्ट हव्या म्हणून मागणी करत होत्या.पण त्यांच्या स्त्रीरोगतज्ज्ञाने त्यांना "माझ्याकडेच" सोनोग्राफी करून आणा असे सांगितले ( यात आत्मप्रौढी नाही तर विश्वासाचा भाग आहे) म्हणून त्यांचा नाईलाज झाला. सुरुवातीला त्या आतून सोनोग्राफी करायला तयार होईनात. यावेळेस मी त्यांना त्यांच्या स्त्रीरोगतज्ज्ञाने आतून सोनोग्राफी करण्यास लिहून दिले आहे हे दाखवले. फार बाबापुता करून त्या आतून सोनोग्राफी साठी तयार झाल्या. त्यातून त्या सारख्या आपले "अंग" आक्रसून घेत होत्या. माझ्या सहनशक्तीची मर्यादा झाली कशीतरी सोनोग्राफी केली. त्यानंतर त्या बाथरूम मध्ये गेल्या असता मी त्यांच्या यजमानांना विचारले कि तुमचे शरीर संबंध कसे आहेत. त्यांच्या यजमानाने मला सांगितले कि डॉक्टर ती खेड्यातून आलेली आहे आणि संबंध हे काहीतरी घाणेरडे आहे अशी तिची मानसिकता आहे. आमच्या लग्नाला चार वर्षे झाली आहेत आम्हाला एक तीन वर्षाची मुलगी सुद्धा आहे. पण आजतागायत मी बायकोला संपूर्णपणे पाहिलेली नाही. बरेच दिवस झाले आणि मला राहवले नाही कि रात्रीसुद्धा ती फक्त साडी वर करते आणि मला "उरकून घ्यायला" सांगते. तिला अनेकदा समुपदेशकाकडे जाऊ म्हणून सांगितले तर तुम्हाला फक्त माझा "देहच" हवा आहे म्हणून भांडण करते. सुरुवातीपासून असाच आडमुठेपण आहे. मला वाटले कि खेड्यातील आहे भीती, संकोच असेल. नंतर सुधारेल. गरोदरपणात तर तिने मला ९ महिने आणि नंतर तीन महिने "हात हि" लावू दिला नाही. मला वाटले त्यानंतर तरी ती सुधारेल पण आता तीन वर्षे झाली काहीच फरक नाही. बाकी पत्नी म्हणून घरचे सर्व पाहणे, स्वयंपाक, मुलीची देखभाल सर्वच गोष्टी उत्तम आहेत.त्याबद्दल तक्रारीला कोणताच वाव नाही. शेवटी तर्हेवाईकपणा/ हेकट स्वभाव म्हणून मी सॊडून देतो. पण मला पण काही भावना आहेतच. मी त्यांना लहानपणी काही अत्याचार झाला असेल असे सुचवण्याचा प्रयत्न केला पण त्या बाई कोणत्याच समुपदेशक किंवा मनोविकार तज्ञा काय जायला तयार होणारच नाहीत हे यजमानांनी सांगितले. अशा स्त्रिया त्यांच्या अर्धवट वयामध्ये पाहिलेल्या किंवा अनुभवलेल्या लैंगिक अत्याचारामुळे किंवा विशेषतः संस्कारामुळे जर एक न्यूनगंड/ विचित्र कल्पना धरून बसल्या असतील तर त्याला मनोविकार म्हणता येईल का याची मला साशंकता आहे.

तुम्हाला मी अनेक धाग्यांवर प्रतिवाद करताना पहिले आहे. तुमच्या धाग्यावरहि प्रतिवाद होणारच नाही का? आणि व्हायलाच हवेत ना? हे फोरम त्यासाठीच तर आहे. :=)

अगदी मान्य पण दिशाभूल वगैरे नाही. अगदी स्वतः त्या मित्राने जरी इथे आयडी बनवून समस्या टाकली असती ..किंवा for that matter कुणी पण व्यक्ती एखादी इथे समस्या मांडतो तेव्हा प्रथम समस्येचा मूळ गाभा थोडक्यात मांडतो, नंतर चर्चा पुढे जाते तसे अधिक अधिक मुद्दे त्या व्यक्तीला आठवतात / लक्षात येतात , किंवा 'हे पण मुद्दे सांगितलेत तर कदाचित अधिक मदत मिळू शकेल' असं मनात येतं तसे अधिक मुद्दे तो टाकतो. उदा एक काल्पनिक पण प्रातिनिधिक उदाहरण सांगतो. पेशंट डॉक्टरकडे गेला डॉक्टर : हं ..बोला काय होतंय. पेशंट : डोकं खूप दुखतंय डॉक्टर : कधीपासून दुखतंय ? पेशंट : दोन-तीन दिवस झालेत डॉक्टर : चष्माचा नंबर शेवटचा कधी चेक केला होतात ? पेशंट : सहा महिने झाले असतील जास्तीत जास्त (डॉक्टर आता चष्म्याचा प्रॉब्लेम नाही अस मानतात) डॉक्टर : अ‍ॅसिडिटी वाढली का ?मळमळ , उलटी वगैरे पेशंट : नाही हो.. डॉक्टर : झोप नीट होते आहे का ? पेशंट : मागच्या आठवड्यात नाईट शिफ्ट होती, तर झोप नीट झाली नाही. पहिलीच वेळ होती नाईटची.. डॉक्टर : अहो, मग हे आधी नाही का सांगायचं.. ? पेशंट : लक्षात नाही आलं.. :)

रागिणी ताई पण मला खरच फार आश्चर्य वाटते आहे कि इतक्या खाजगी गोष्टी छोट्या छोट्या डिटेलसह कस कुणी शेअर करू शकत. माझ्या चुलत भावाचा मित्र याला लग्न झाल्यावर बायकोच्या संकोच आणि भीती मुळे फार त्रास सहन करावा लागला. सात दिवसाच्या मधुचंद्राहून ते जोडपे "कोरडे" परत आले. यानंतर जवळ जवळ एक वर्ष पर्यंत त्यांच्यात शारीरिक संबंध होऊ शकला नव्हता. हे सर्व त्या मित्राने माझ्या चुलत भावाला सांगितले होते. चुलत भावाच्या सांगण्यावरून तो मित्र मला भेटायला आला होता. त्या वेळेस मी लष्करात होतो आणि सुटीवर आलो होतो. या मित्राला मी डॉ. राजन भोसले यांच्या कडे जाण्याचा सल्ला दिला. त्याचा त्याला फायदा झाला असावा कारण पुढे पाच वर्षांनी मी त्या मित्राला ठाण्यात एका लग्नाला भेटलो असता त्याच्या बरोबर एक ३-४ वर्षाची गोंडस मुलगी होती. मी हसून सर्व ठीक का विचारल्यावर तो पण हसून ठीक आहे म्हणाला. या मित्राने माझ्या चुलत भावाला आपली संबंधाबद्दल "खाजगी" अशी बरीच माहिती सांगितली होती तेंव्हा अशी माहिती मित्रांना देत नाहीत/ दिली जात नाही असे म्हणणे बरोबर नाही.

मी कोणाला नाही हो शिकवत काही... माहितिये इथे कोण किती दिग्गज आहेत सुसंस्कृतपणात ते... _/\_ तुमच्या या धाग्यावरच्या दुसर्‍याच प्रतिसादात तुम्ही म्हणाले की अशी जनरिक चर्चा नीरस होते. तरी तुम्ही ह्या धाग्यावर येऊन आपली मते मांडतच आहात हे खरेतर विसंगत आहे. अर्थात कोणाला प्रतिसाद द्यावासा वाटत असेल तर ते त्याचे स्वातंत्र्य आहे. पण लोकांना हा मकलेंचाच स्वतःचा प्रॉब्लेम आहे हे सिद्ध करण्यात एवढा काय रस आहे हे काही मला उमगत नाही. ज्या कोणाला आपली मते देण्यासाठी ही सिच्युएशन आदर्श वाटत नाही तर मग तरीही प्रतिसाद का द्यावेत? आपला तो प्रामाणिकपणा आणि दुसर्‍याचा तो लबाडपणा हे कोण व का ठरवत आहे ह्या धाग्यावर? समस्या डिस्कस करण्यापेक्षा ही समस्या मकलेंचीच आहे हे सिद्ध करण्यावर, त्याकडे रोख देण्यावर जास्त भर दिसत आहे काही प्रतिसादांचा. याचे कारण काही वेगळे आहे काय हे शोधायला लागेल. बाकी राहिला सदस्यांचा वेळ घेण्याचा विषय... तर वेळ हा एक भ्रम आहे असे आमचे एक आदरणीय सर म्हणतात. :-) ज्यांना वेळ महत्त्वाची वाटते त्यांनी उखळात डोकं घालण्याआधीच विचार केलेला बरा असतो. असा आधीच विचार केलेल्या अनेक आयडींनी आपले साधारण मत देऊन बाजूला होणे पसंत केलेले दिसले. बाकी खरेसाहेब नीट मांडणी करुन उपयोगी प्रतिसाद देत आहेतच. सर्वात महत्त्वाचे असे की स्वतःची म्हणून समस्या मांडली तरी आयुष्याला एकच एक पैलू नसतो. अनेक ज्ञात-अज्ञात पैलू असतात. मांडणारा मांडेलच असे नसते त्यामुळे अशा प्रश्नांवर फार खोल, परिणामकारक उत्तरे फोरम डिस्कशनने मिळत नसतात. आर्थिक, वैद्यकिय, मानसिक बाबतींमध्ये अतिवैयक्तिक समस्यांवर रामबाण उपाय देणारी चर्चा ऑनलाइन फोरमवर घडू शकते असे मला तरी वाटत नाही, ज्याला वाटत असेल त्याला फसवणूक झाल्यासारखे वाटत असेल तर नवल नाही. अवांतरः (वैयक्तिकसाठी क्षमस्व) संक्षि, तुम्हाला या विषयावर नेहमीप्रमाणे भरभरुन एक्स्पर्ट गायडन्स करायचे आहे पण धागालेखक एकाच फांदीवर बसत नाहीये म्हणून तगमग होत आहे काय?