धनाढ्य एकवीशी

आता प्वाटापुर्ता पयसा मंजे कीती त्ये आपापलं प्वाट बगूनच आपलं आपनच ठरवायच की! पन असं करायच सोडून उगाच लोक दुसर्याइच प्वाट बगून दुकी व्ह्तात म्हनून तर सारा इस्कोट होतो बगा! धन्यवाद.

खरयं रामदासजी. कवी कधी पैसा, कधी गोलगुबार **, कधी जरीचे धागे, कुठल्या कुठल्या भन्नाट चीजा बघत असतो! गुदगुल्या होणारच की! ;) आभार. तुमच्या कविता, लेखन मला खूप आवडते.