जीवात्मा

कधी ह्या देहात, कधी त्या देहात आणि फिरतसे, अनेक योनीत असे कुठे वास, मधल्या वेळेत? आणि करे काय, नसता कशात? ओळख तयाची, कोणत्या खात्यात? तोच हा अमुक, कोण ठरवत? आहे तो खरेच, कसे हे ठरत? नसती भावना, प्राण्याच्या योनीत अचानक येती, मानवी देहात आज जारे बाबा, अमुक देहात आणि कर मजा, तमुक योनीत सांगा असे सारे, कोण त्यां सांगत? आणि गुपचूप, कोण शिकवत? जातो का शाळेत, मधल्या सुट्टीत? वेदना जखम, काया ही झेलत स्वत्वाची जाणीव, कायम सोबत सतत कर्मात, असे हीच रत तरी म्हणे भोग, असे हा भोगत फळाची आसक्ती, नसावी कायेत ह्यास मात्र फळ, मुक्तीच्या रुपात ऐकावे नवल, गंमत जंमत नाही रंग रूप, आकार बंधात तरी लागे गुण, किंवा वाण त्यात देई हो सुबुद्धी, देवच तयात मग येई कशी, दुर्बुद्धी साच्यात? अनुभवातून, काही ना शिकत पाढे पंचावन्न, पुढल्या खेपेत कशी व्हावी मुक्ती, अशाने मुळात? नको उपभोग, मर्त्य या लोकात भोगे तो अप्सरा, मग त्या स्वर्गात किंवा नरकात, उकळे तेलात ! जर हा शस्त्राने, कधी ना बाधत कधी ना हा जळे, तापत्या वन्हीत का हो असे सारे, स्वर्ग नरकात? कोणी भरली ही, वांगी पुराणात? एक परमात्मा, स्वत: का खंडत बनवी जीवात्मे, लचके तोडत? आणि का पाठवे, फक्त भारतात पर ग्रह देश, असता विश्वात? काय गुन्हा त्यांचा, जेव्हां सुरूवात? राहे गुलदस्ती, सारे हे गुपीत आसुरी खेळ का, सुर हे खेळत?