वसंत केला आयुष्याचा,बहर वेचले पानझडीचे!

स — सत्यजित...,
कितीक वेळा पाठ फिरवली..खेळ-खेळले डाव रडीचे वसूल केले आयुष्याने..कर्ज दिलेले दोन घडीचे! खडू-फळा खुर्चीही नाही,अता न पाढे तसे राहिले धूळ-जमा झाले डस्टर अन् छम-छमणारे बोल छडीचे! मला न शिकता आली तेंव्हा,व्यवहाराची खरी कसोटी नोट बनावट हाती आली,मोल कळाले मग दमडीचे! अनवाणी फिरल्यावर कळली ऊब मातीच्या स्पर्शामधली खुशाल बनवा मी मेल्यावर,पायताण माझ्या चमडीचे! वारे फिरले लाख परंतू,ऋतू बदलणे जमले नाही वसंत केला आयुष्याचा,बहर वेचले पानझडीचे! —सत्यजित
2630 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)
ए
एस Wed, 04/19/2017 - 01:25 नवीन
छान कविता.
प
प्राची अश्विनी Wed, 04/19/2017 - 03:24 नवीन
फार सुंदर!
प
पैसा Wed, 04/19/2017 - 06:00 नवीन
कविता आवडली!
म
मोनाली Wed, 04/19/2017 - 06:43 नवीन
मस्तचं !
प
पुंबा Wed, 04/19/2017 - 07:13 नवीन
सुंदर.. तुमच्या कवितांतली शब्दकळा अन प्रतिमा टवटवीत वाटतात.
स
सत्यजित... Wed, 04/19/2017 - 11:58 नवीन
धन्यवाद...एस,प्राची अश्वीनी,पैसा,मोनाली,सौरा विशेष!
अ
अत्रुप्त आत्मा Wed, 04/19/2017 - 17:25 नवीन
अनवाणी फिरल्यावर कळली ऊब मातीच्या स्पर्शामधली खुशाल बनवा मी मेल्यावर,पायताण माझ्या चमडीचे!
Image removed.
स
सत्यजित... गुरुवार, 04/20/2017 - 02:41 नवीन
मनःपूर्वक धन्यवाद!
↩ प्रतिसाद: अत्रुप्त आत्मा