जरतारी
घन नीळ आर्त दु:खाचा उगवला जीर्ण आभाळी
डोहात कालिया डोले जल गर्द दाट शेवाळी
क्षण दीर्घ खोल विवरातिल अंधारयुगाचा साक्षी
निस्तेज होत नक्षत्रे स्वर मंद्र मारवा पक्षी
रंध्रात काळीमा झरता आळवी अनामिक कोणी
मृगतृष्णा अंतर्यामी जरतारी चिरविरहीणी
उन्मुक्त विषातिल गहिरे ते शीतल मंद उखाणे
मुरलीने भुलता कान्हा अश्वत्थ गातसे गाणे
💬 प्रतिसाद
(6)
प
पैसा
Tue, 05/16/2017 - 19:55
नवीन
सुंदर कविता. आवडली.
- Log in or register to post comments
श
शिवोऽहम्
Wed, 05/17/2017 - 05:58
नवीन
धन्यवाद!
- Log in or register to post comments
प
प्राची अश्विनी
Sat, 05/20/2017 - 06:48
नवीन
क्या बात!
- Log in or register to post comments
प
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
Sat, 05/27/2017 - 09:04
नवीन
लिहित राहा. छान.
-दिलीप बिरुटे
- Log in or register to post comments
प
पिशी अबोली
Sat, 05/27/2017 - 09:22
नवीन
सुंदर! आवडली.
- Log in or register to post comments
क
किसन शिंदे
Sat, 05/27/2017 - 09:27
नवीन
कविता आवडली, पण समजली नाही. काहीतरी अतर्क्य वाचतोय असं वाटलं.
- Log in or register to post comments