साक्षात्कार

अ — अनन्त्_यात्री,
माझ्या चित्रातले पक्षी चौकट तोडून मोकळ्या आकाशात आले तेव्हा दिसलं इंद्रधनुष्य कवेत घेण्यासाठी रिमझिमतं आभाळ तर कधीचं ओथंबून वाकलंय वीट वीट पारखून बांधलेल्या माझ्या कुंपणापलीकडे मी पाहिलं तेव्हा दिसलं मी सहज फेकलेल्या विटेवर माझं श्रेय-प्रेय तर कधीचं उभं ठाकलंय अंधार पीत पीत मी इथवर आलो उजेडाच्या प्रतीक्षेत तेव्हा दिसलं माझ्या रोमरोमात तर पहाटेचं तेज कधीचं फाकलंय
2815 वाचन
💬 प्रतिसाद (13)
र
रुपी Mon, 06/12/2017 - 20:16 नवीन
सुंदर!!
अ
अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/13/2017 - 03:14 नवीन
वाह!
ए
एस Tue, 06/13/2017 - 11:52 नवीन
गुड. तुमच्या कवितांच्या फॉर्ममधले वेगळेपण छान असते.
स
संदीप-लेले गुरुवार, 06/15/2017 - 17:44 नवीन
सहमत. सुंदर प्रतिमा !
↩ प्रतिसाद: एस
अ
अनन्त्_यात्री Tue, 06/13/2017 - 18:30 नवीन
धन्यवाद!
इ
इडली डोसा Wed, 06/14/2017 - 07:32 नवीन
माझ्या रोमरोमात तर पहाटेचं तेज कधीचं फाकलंय हे विशेष आवडलं
अ
अनन्त्_यात्री गुरुवार, 06/15/2017 - 05:19 नवीन
____/\___
प
पद्मावति गुरुवार, 06/15/2017 - 11:28 नवीन
सुरेख!
स
सनकी गुरुवार, 06/15/2017 - 17:01 नवीन
"रिमझिमतं आभाळ तर, कधीचं ओथंबून वाकलंय". भिडलं मनाला अगदी! चौकटीबाहेरचा विचार करून आत्मविश्वासाने पुढे पाऊल टाकायचीच काय ती खोटी... सारं जग तुमचंच आहे.
अ
अनन्त्_यात्री गुरुवार, 06/15/2017 - 18:12 नवीन
आपल्या प्रतिसादा॑बद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद!
स
सत्यजित... Tue, 06/20/2017 - 21:13 नवीन
शेवटचा बंध अगदीच क्लासिक! अवांतर—वातावरण म्हणा किंवा काय,पहिला नि तिसरा बंध वाचताना,पावसाळ्यातली एखादी ओलसर,कुंद पहाट-ऊषा,आठवुन गेली!
अ
अनन्त्_यात्री गुरुवार, 06/22/2017 - 17:44 नवीन
...ही एक नवी सुरुवात ठरावी अशी इच्छा आहे.
स
सत्यजित... गुरुवार, 06/22/2017 - 21:01 नवीन
मेळविता एकेक पणती,उजळता प्रकाश-पंक्ती सूर्य व्हाव्या लक्ष ज्योती,अखंडीत!
↩ प्रतिसाद: अनन्त्_यात्री