आयुष्याची गाडी
रिकामी दिसली एक गाडी
त्यात जाऊन बसलो मी
आता मजा येईल प्रवासाची
म्हणून स्वतःशीच हसलो मी
कधी वाटलं गाडीला थांबवावं
कधी सुसाट पळवावं तिला
पण आयुष्य नामक चालकाने
माझा पूर्ण भ्रमनिरास केला
मी नेईन तसंच जायचं तू
म्हणालं मला माझं आयुष्य
कसला हट्ट करायचा नाही
विचारायचं नाही कधी भविष्य
घडवीन तुला सफर मी आता
एका वेगळ्याच जादुई दुनियेची
कुठे फार थांबायचं नाही आपण
आणि घाईही नाही करायची
आलास जसा जन्माला
सगळे रंग तू बघून घे
लक्षात नाही यायचा खेळ हा
हे पहिल्यांदा समजून घे
तुझ्यासारखेच इतर अनेक
भेटतील तुला पावलोपावली
तू मात्र असशील एकटाच
बरोबर फक्त तुझीच सावली
वाटेल तुला तूच करतोस सगळं
पण तो फक्त आभास असेल
एका ठिकाणाहून दुसरीकडे
एवढाच तुझा प्रवास असेल
हे एेकून अंतर्मुख झालो मी
विचारलं एवढं फक्त आयुष्याला
माझं वाटतं तरीही काहीच नाही माझं
मग काय अर्थ आहे या धावपळीला ?
हसलं आयुष्य आणि म्हणालं मला
मी तुला अगदीच निराश नाही करणार
अनुभवांचं गाठोडं अन आठवणींची शिदोरी
गाडीतून उतरताना तुझं तुलाच परत देणार !
वाटेल तुला तूच करतोस सगळं पण तो फक्त आभास असेल एका ठिकाणाहून दुसरीकडे एवढाच तुझा प्रवास असेलखरंय अगदी. हे लक्षात ठेवलं तर आयुष्य किती सुखकर होईल.अनुभवांचं गाठोडं अन आठवणींची शिदोरी गाडीतून उतरताना तुझं तुलाच परत देणार !क्या बात है! खूप खुप आवडली कविता.