पुण्यातील शाळानिवडीबाबत मदत हवी आहे

हा तर युरोप मधला एका महिन्याचा खर्च... "काही इंटरनॅशनल शाळा नर्सरी पासून "पावणे दोन लाख" इतकी नाममात्र फिस घेतात! .....बघा आता त्यात काय काय करता येईल.. मी जग फिरवून आणीन पोराला...." खरे आहे. + १

मला एक लक्षात आलं की ज्या विषयांना चांगले शिक्षक मिळाले ते विषय कळले आणि मनापासून आवडले. इतिहास भूगोलाला कायम वाईट शिक्षक असल्याने ते फक्त मार्क मिळण्यापुरत राहिलं. पण नशिबाची गोष्ट अशी आहे की माझं गणित आणि विज्ञान चांगलं असेल तर नवऱ्याला इतिहास भूगोलाची खूप आवड आहे. म्हणजे दोन पालक मिळून आम्ही मुलाला सगळ्या विषयांची गोडी लावू शकतो. किमान निव्वळ मार्कांपुरते न रहाता त्यातून काही ज्ञान खरंच मिळेल हे बघू शकतो. आपण जे जे शिकलो, जो वेळ शाळेत घालवला तो निव्वळ वायाच गेला असं मला वाटत नाही. मला शाळेत जाऊन, अनेक मुलांमध्ये राहून कळलं की मला नक्की काय जमतं. कोणते विषय आवडतात. आजूबाजूच्या मुलांमध्ये मिसळून रहाता येतं का, भांडणं काय किंवा मैत्री काय, करता येते का.. त्यातून मी आज आहे तशी घडले. तिथे मला कळलं की इंजिनिअरिंग मला जमेल. ते कळायला आयुष्याची काही वर्षे द्यावी लागतातच की. दहा मधला हा एकच विषय आवडतो हे कळायला आधी ते दहाही विषय थोडेसे शिकून बघावे लागतील. कोणत्याही निष्कर्षाला यायला वेळ द्यावा लागतो. आपल्याला एखाद्या विषयाचा उपयोग होतो, दुसऱ्या मुलाला दुसऱ्याच विषयाचा उपयोग होत असेल. सगळं शिकून बघणं मात्र आवश्यक आहे. फक्त ट्रिक ही आहे की हे शिकणं सोडून आयुष्य मार्कंमागे पळण्यात घालवला तर त्याचा उपयोग नाही. आणि नेमकी आपली शिक्षण पद्धत आपल्याला तेच करायला भाग पाडते, रादर आपली मानसिकता तशी बनवून टाकते. पण ह्या बाबतची जागरूकता माझ्या आजी आजोबांच्या पिढीत तितकी नव्हती, त्यामानाने माझ्या आई बाबांमध्ये जास्त होती. त्याहून जास्त आपल्यात आहे. आपल्या अनुभवांचा उपयोग आपल्या मुलांना नक्कीच होईल. आपल्याला पोरांना वझ्याचे बैल नाही बनवायचं इतकं तर कळलं ना, झालं तर मग. शाळा कोणतीही असली तरी पालक विचारी असणं जास्त महत्वाचं आहे.