असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो

आज शिवजयंतीच्या निमित्ताने शिवरायांच्या चरणी मी हे काव्य विनम्र भावाने अर्पण करतो... पुलवामा निषेधे कॅन्डल लावून आलो | “उरी” पाहताना, “जय हिंद” म्हणालो || पण, बलोपासनेची, महती विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || सायंकाळी हवी आम्हा दारूची बाटली | संडे टू संडे खातो मटणाची ताटली || पोहणे धावणे नव्हे, चालाणेही विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || स्वराज्य गुढी रोविली, शिवबाने | स्फुलिंग जे चेतले, जिजाउने || स्मार्टफोन लेकरांच्या, हाती देऊन बसलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || ज्ञानातुकयाची, शिकवणी व्यर्थ गेली | स्वार्थाने आमुची, मती अंध केली || आम्ही बाजीरावाची, जात शोधित बसलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || स्त्रियांना फिगरची, फिकर जास्त आहे | मेकप मागे आपूले, वय लपवू ती पाहे | लक्ष्मीबाईचे तेज, आम्ही विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || जर पुन्हा एकदा, जाहला सव्विस अकरा | खचित पुन्हा आमुचा, होणार बकरा || प्रतिकार कैसा, ते करणे विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || आम्हावर उद्या कोणी, चालून आले | परतवू तया कैसे, नाही ठरवले || मानगूट वाळूत, खुपसूनी बसलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || बलोपासना जिम मध्ये, होत नाही | हाती शस्र येताच, थरकाप होई || नाठाळा माथी काठी, हाणणेही विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || कराटे पोहणे आणि, फुटबॉल खेळा | सुर्यनमस्कारही, दररोज घाला || पोलादी जाहली जर, मनगटे क्रांती साठी | षंढ म्हणाण्याची नाही, कुणाचीच छाती|| यावर काही विचार झाला तर भरून पावले जर नुसते दिवा स्वप्नच ठरले तर? पण हे कसे ठरवणार? तर.... काव्य वाचिता आम्हा, बहु स्फुरण चढले | त्वरेने व्हॉट्सपी, त्यासी फॉरवर्ड केले || क्षणार्धात नव्या, मेसेज कडे वळालो | तर म्हणा षंढ आम्ही ऐसे निपजलो || पैजारबुवा,