काँग्रेसचे निवडणुक घोषणापत्र

हे मुद्दे व दारिद्र्यरेषा यांचा संबंध आहे असे मला वाटते. श्याम मला अस वाटत नाही. काँग्रेस ह्या बाबत कधीही सिरियस नव्हती. १ ९७० ते १९९० साल पर्यंत गरीबी हटाव सारखे स्लोगन देऊनही देशातली गरीबी हटवण्याचे प्रयत्न कधीही करण्यात आले नाही. फक्त नेत्यांची गरीबी दुर झाली. आता ची घोषणा पत्र फक्त लोकांना बेव कु फ बनवण्याचा खे ळ आहे. काँग्रेसला व त्या सारख्या पक्षांना चांगलच माहीती आहे की पुर्वी २ रु चा तांदुळ रेशन वर देऊन निवडणुका जिंकता येत होत्या. आता बजेट वाढलेल आहे. आता ६००० रु देण्याची गोष्ट करत आहेत. ह्या ला फसणारे लोकही देशात आहेत.

मी मुद्दा फारच त्रोटकपणे मांडलाय. मला अस म्हणायचंय की दारिद्र्यरेषेखालची मंडळींचे उत्पन्न हे फक्त अन्न मिळवण्यापुरते पुरेसे असते. अशा परिस्थितीत वस्त्र, निवारा व आरोग्य हे मुद्दे त्यांना फारसे आकर्षीत करू शकत नाहीत. आजची भूक कशी भागवायची? आज पोरांच्या तोंडात काय भरवायचे? हेच प्रश्न इतके महत्वाचे असतात की, उद्या काय करायचे? परवा काय करायचे? वगैरे फारसे प्रश्न त्यांना पडत नाहीत. थोडक्यात भारतातील राज्ये, त्या राज्यातील दारिद्र्यरेषेखालच्या माणसांची संख्या लक्षात घेतली की कुठले मुद्दे कुठल्या राज्यात उपयोगी पडतील हे समजू शकेल. मात्र जो आहेरे वर्ग आहे त्याची जबाबदारी वेगळी असते. त्याला हे भान ठेवायला लागते की, काही करून दाखवायचे असेल तर सत्ता आवश्यक असते. त्यासाठी सर्व उपद्व्याप करावे लागतात. कोण खरे बोलतोय? कोण खोटे बोलतोय? वगैरे मुद्दे फारसे महत्वाचे नसून, सत्ता मिळवण्यामागचा हेतू तपासायला लागतो. सत्ता मिळवणाऱ्याला स्वत:ची, परिवाराची भलाई करायचीय? का आपली जुनी पापे बाहेर येऊ नयेत म्हणून प्रयत्न करायचेत? का निव्वळ देशाचे भले करायचंय? हे शोधायला लागते. मला वाटते ज्याला देशाचे भले करायचे असेल तो साधू संत असून उपयोगी नाही. मते मिळवण्यासाठी, त्याला लोकांना भुलवता आले पाहिजे. तो धूर्तही असला पाहिजे. कावेबाजही असला पाहिजे. पण हे फक्त निवडणुकीपुरतं असले म्हणजे झाले. हेच गुण परराष्ट्रनितीला उपयोगी पडतात व देशाचे भले करता येते हे विसरून चालत नाही. निवडणुका संपल्यावर लोकांना भुलवणे, स्वप्ने दाखवणे वगैरे गुणांनी लोकांना उद्युक्त करणे, त्यांचा उत्साह, सकारात्मकता वाढवणे हे करता येते. बऱ्याच वेळेस देशाबाहेरच्या लोकांची मते उपयोगी पडतात. जागतीक मानांकने तपासून आपल्या देशाची प्रगती तपासायला लागते. शत्रूराष्ट्र आपल्या नेत्याबाबत काय म्हणतंय? यावरूनही अंदाज बांधता येतात. या दृष्टीने जो योग्य वाटेल त्याला मत दिले की झाले. हा दृष्टिकोन एकदा नक्की झाला की, मग राजकारणाच्या धाग्याचा त्रास तर होत नाहीच. उलट खूप शिकायला मिळते व तेही डोके थंड राहून. कारण कोणी कितीही प्रयत्न केला तरी तो आपल्याला उचकवू शकत नाही. उलट त्याचे प्रयत्न त्याच्यावरच उलटतात व तेही त्यासाठी कोणतेही प्रयास न करता. :) असो.

मागच्या काही दिवसात असे बरेच लोक बघितलेत, जे मागची 3 वर्षे मोदीना शिव्या घालत होते, पण आता वेळ आली तर रागा पेक्षा मोदी परवडले असे म्हणायला लागलेत...

दुसऱ्यांना भक्त म्हणून नवे ठेवता. त्याच न्यायाने तुम्ही गुलाम ठरता हे येतंय का लक्षात ?