(प्रार्थना!)

(मनमेघ यांची क्षमा मागून) स्वामि भेटो वा न भेटो येऊ दे हे मागता आतला मराठी माणूस माझ्या नित्य राहो जागता । लिहितो कुठल्या दिशेला हे न उमगे ज्या क्षणी एक ही साधी कसोटी नं आठवो लिहिताक्षणी दुःख वाचका देउनी सुख नं लाभे लेखका।। हासता यावे मला पाहून मिपाकरांना सुखी भावना माझी नसो सहवेदनेला पारखी या विचारांना कृतीही येऊ दे मज जोडता ।। कोण मी? हा प्रश्न राहो सारखा माझ्या मनी काय नाते या मिपाशी? हे असावे चिंतनी आरसा बघतो तसे जग येऊ दे मज पाहता ।। प्रेरना-प्रार्थना!