वृक्षतोड...

ग — गणेशा,
दिसतील ती झाडे, कापीत चाललो मी होऊन मेघ काळा, शापित चाललो मी श्रुंगार झडून गेला, गर्भगळीत निस्तेज वृक्ष पानगळीत श्वास गुंतलेला शोधीत चाललो मी झाले उन्हाळे अनेक, ओसाड उदास राने ओले अधीर अश्रू, कुरवाळीत चाललो मी पसरला गहिरा अंधार, झाकोळला आसमंत दिशाहीन प्रवासात, ऐटीत चाललो मी डागाळला चंद्र उरी, नभास का खंत आहे आपुलेच खोटे नाणे, घाशीत चाललो मी -------- शब्दमेघ (Edited)
5946 वाचन
💬 प्रतिसाद (7)
ज
ज्ञानोबाचे पैजार Fri, 12/27/2019 - 09:16 नवीन
दूर्दैवाने ही सत्य परीस्थिती आहे. पैजारबुवा,
प
प्रचेतस Fri, 12/27/2019 - 10:57 नवीन
उत्तम कविता रे गणेशा
ख
खिलजि Fri, 12/27/2019 - 11:27 नवीन
बोलले ते शोल्लीड राम का बाण ... ================================ आजकाल चंद्र खूप खूप मोठा दिसतो सूर्य तर अगदी जवळ आल्यासारखा वाटतो डोगर दर्या खोर्यात हे सर्व दूर दूर भासायचे आता कुणीच वाली नाही गड्या,, सर्व गेले उडून हळूहळू आपणपण उडायचे
प
पाषाणभेद Sat, 12/28/2019 - 12:49 नवीन
दिवसेंदिवस तुम्ही सामाजिक काव्य लेखन करत आहात. छान आहे.
ह
हेमंतकुमार Sat, 12/28/2019 - 15:26 नवीन
उत्तम कविता
ज
जॉनविक्क Sat, 12/28/2019 - 22:46 नवीन
ज
जॉनविक्क Sat, 12/28/2019 - 22:46 नवीन
↩ प्रतिसाद: जॉनविक्क