प्राजक्ताची फुले

म — मनोज,
हळूवार वेच ती प्राजक्ताची फुले रानपाखरे वेलीवरती घेती तेथे झुले. मधुर गोजिरी होते किलबिल. तुझ येण्याची देती चाहूल. प्राजक्त ही मग बहरून येतो शुभ्र फुलांची रास घालीतो केस मोकळे शुर्भ वसने पायावर ते अलगत बसणे फुल फुलाशी घेते वेचून असेच मजला वाटे पाहून चोरुन घेई गंध नेटका अंगणी वाहे वारा अवखळ प्राजक्ताचा गंध सुगंधी की आसे तो तुझाच दरवळ
3800 वाचन
💬 प्रतिसाद (6)
ज
जव्हेरगंज Wed, 04/29/2020 - 09:48 नवीन
सुंदर!!
म
मनोज गुरुवार, 04/30/2020 - 09:27 नवीन
धन्यवद जव्हेरगंज
↩ प्रतिसाद: जव्हेरगंज
च
चांदणे संदीप Wed, 04/29/2020 - 12:58 नवीन
भेट सजविण्या तिची एकांती, ये पुन्हा पुन्हा बहरूनि धवल केसरी गालिचा तू ठेव तिथे पसरूनि अशा ओळी आठवल्या. सं - दी - प
म
मनोज गुरुवार, 04/30/2020 - 09:26 नवीन
धन्यवाद सं - दी - प
↩ प्रतिसाद: चांदणे संदीप
अ
अत्रुप्त आत्मा Sat, 05/02/2020 - 15:09 नवीन
सुंदर!
M
MipaPremiYogesh Sat, 05/02/2020 - 21:24 नवीन
मस्तच मनोज..